Ayça'nın Güncesi

Sesli çanak kullanımı (singing bowl) - istanbul yoga merkezi

2011-01-25T18:22:00.000+02:00

Hindistan'daki kutsal inek kavramı

2011-01-25T18:21:00.002+02:00

Ghee - arıtılmış tereyağı

2010-11-09T15:50:00.001+02:00

Vegan burger

2010-06-24T12:39:00.005+03:00

Dün tofu ve okara yapınca bugün vegan (ham)burger yapmak farz oldu.Sabah telefonlaştığımız için yeğenim Melis de zıplayarak bana geldi.Fotoğrafta gördüğünüz burgerler aslında kalanlar!Dayanamadık resimleri çekemeden hemen birer burgeri lüplettik!!!

Aslında bu burger çok sağlıklı.Tamamen evde yapılmış malzemelerden oluşuyor.

İşte tarifi...

Mayasız tam buğday ekmeği
1 kg kara değirmende dövülmüş tam buğday unu(carrefourlarda satılıyor.)
2 paket kabartma tozu
3 çorba kaşığı sıvı yağ(ben fındık yağı kullanıyorum.)
İstediğiniz kadar tuz
İstediğiniz kuru otlar(nane,kekik gibi)
Süslemek için çiğ ay çekirdeği,susam

1.Fırını 200C ısıtın.
2.Yukarıda listelenen kuru malzemeleri birbiri ile karıştırın ardından önce yağı ardından da oda sıcaklığında suyu ekleyin.Hamurun kıvamı yoğun kek hamuru gibi olmalı,isterseniz elinizle eğer mixerinizin motoru güçlüyse mixerle de çırpabilirsiniz.
3.Fırın kabınızı yağlayın.(ben herzaman kullandığım demir tavanın içinde ekmek yapmayı seviyorum;taş fırın ekmeği gibi altı sert oluyor.)Hamuru kabınıza dökün.
4.Avuç içinize bir çorba kaşığı sıvı yağ alın ve elinizdeki yağla tepsideki hamurun üzerini düzleştirin.Hamur elinize yapışmaya başlarsa elinize daha fazla sıvı yağ alabilirsiniz.Ardından ekmeğinizin üzerini susam,ay çekirdeği gibi tohumlarla süsleyin.
5.Fırında yaklaşık 45 dk,kürdan batırdığınızda birkaç pütür dışında temiz çıkana kadar pişirin.

Okara Köftesi
Bir ölçü kabı okara
2 diş sarmısak(kıyılmış)
1 çay kaşığı toz kırmızı biber
1 çay kaşığı toz kimyon
1 çay kaşığı tuz
1 paket kabartma tozu
1 çay kaşığı susam
1 çorba kaşığı sıvı yağ
Yaklaşık 1/4 ölçü kabı mısır unu
Alabildiği kadar un

Bütün bu malzemeleri bir kap içinde karıştırın.Hamurun hafif nemli ama elle şekil verilebilir hale geldiğini göreceksiniz.Demir tavaya yağ koyarak kızdırın daha sonra elinizle top haline getirdiğiniz avuç içi büyüklüğünde köfteleri tava içine yerleştirin.Kaşığın ters yüzüyle köftenin üzerini bastırın.Böylece köfteleri yassı hale getirin.Bir yüzü piştiği zaman diğer yüzünü de çevirerek pişirin.

Tofu Kreması
Hazırlamış olduğunuz tofuyu lezzetlendirmek için içine isteğiniz kadar taze nane,taze kekik,tuz koyun.Çatalla ezerek karıştırın.

Bir araya getirme:
1.Ekmeği ortadan ikiye bölün.Üzerine tofu kremasını bıçakla sürün.
2.Kıyılmış yeşil salata,roka ve taze ıspanakları kremanın üzerine bolca serpin(dilerseniz domates ve salatalık da ekleyin.) ve üzerine ketçap koyun.
3.Okara köftesini yeşillikler üzerine yerleştirin.
4.Tüm malzemelerin bir arada durabilmesi için kürdanla sabitleyin.

Afiyet olsuun !!!!

Evde Soya Fasulyesinden Tofu (Soya Peyniri) ve Okara (ıslak soya unu) Yapımı

2010-06-23T22:38:00.004+03:00

Merhaba,
Evde hiç soya fasulyesi bulundurmam, oldum olası diğer baklagillerin lezzetinin yanında soyayı pek bir sası bulurum. Ya pişirmeyi beceremiyorum, ya da bir kıtırtısı gitmiyor ne kadar pişirirseniz pişirin... Nerede bizim o guzelim fasulyelerimiz...
Gerçi bu aralar iyi bir anti-soya reklamı yapılıyor, GDO'sundan tutun, ABD'nin çöpe attığı soyaları Türkiye'ye gönderdiği haberlerine dek... Ama malum soya fasulyesi de iyi bir protein kaynağı, biraz da olsa yemek lazım.
Son bir aydır aklımdaydı, evde tofu yapmayı denemek istiyordum. Sonunda supermarketteyken aklima geldi de, soya fasulyesi almayı hatırladım. Tarif çok kolaymış, sizler de denemek isteyebilirsiniz:

İçindekiler:
1/2 kg soya fasulyesi (6 saat suyun içinde bekletin)
250 ml taze sıkılmış limon suyu

Soya fasulyesinin 7 katı fazlalığında su (biz bu tarifte 3,5 litre kullanacağız)

Evde tofu yapmak için :
1. Suda bekletilmiş soya fasulyelerini küçük parçalar halinde, üzerini su ile fazlasıyla kaplanacak kadar doldurup, blender'da püre haline getirin.
2. Geniş bir tencerenin içine temiz bir tülbent serin. Bu tülbentin içine püreyi dökün. Tülbenti elinizle sıkarak suyunu tencereye aktarın. (Tülbentte kalan tortuyu bir kaba koyun ve buzdolabına kaldırın. Protein değeri yine çok yüksek, bu posaya okara deniyor, okara ile yapılabilecek tarifleri ayrıca vereceğim).
3. Tenceredeki soya sütünü orta ateşte sürekli karıştırarak 10 dakika pişirin. Sonra ocağın altını kısın ve hiç ellemeden kaynayana kadar pişirmeye devam edin. Ocağın altını kapatın ve eliniz değdiğinde sıcak ama yakmayacak ısıya gelene kadar soya sütünü bekletin. (yaklaşık 40 derece)
4. Limon suyunu geniş bir kaba alın. Soya suyunu oldukça yüksekten kaba köpürtecek şekilde dökün. Kabı 5 dakika boyunca yerinden oynatmayın ki iyice pıhtılaşsın (soya sütünü kestiriyoruz).
5. Tekrar tülbent üzerine bu karışımı alın ve altına bir tencere, üstüne ise ağırlık koyarak suyunu iyice süzdürün.

Eğer 25 dakika bekletirseniz, yumuşak tofu - 30 dakika bekletirseniz orta sertlikte tofu, 35 dakika bekletirseniz sert tofu oluyor.

Ben sert tofu yaptım, kalıp halinde tülbentten ayrıldı. Bunu hemen yemeyecekseniz, bir kabın içine dilimleyerek aktarabilir ve üstünü su ile kaplamanız (ve arada bir suyunu süzdürüp taze su koymanız) kaydıyla 1 hafta boyunca buzdolabında saklayabilirsiniz.

Afiyet olsun !

Amerikan Dietetik Birliği'nin vejetaryenlikle ilgili görüşü

2010-06-22T22:41:00.004+03:00

Amerikan Dietetik Birliği'nin vejetaryenlikle ilgili basın bülteni göndermesinin üstünden 1 temmuz itibariyle tam 1 yıl geçecek, basın bültenindeki sözleri hatırlayalım mı ?

"Amerikan Dietetik Birliğinin görüşüne göre, uygun bir biçimde planlanmış -tamamen vejetaryen veya vegan diyetler dahil- vejetaryen diyetler sağlıklı, besin değeri açısından yeterli ve bazı hastalıkların önlenmesi ve tedavisinde sağlık faydaları sağlayabilir. İyi planlanmış vejetaryen diyetler bireylerin yaşam döngüsü içindeki hamilelik, emzirme, bebeklik, çocukluk ve erişkinlik dahil tüm evreleri boyunca ve sporcular için uygundur."

Vegan besin piramidi:

Vejetaryen besin piramidi:

İngilizce basın bülteni: http://www.eatright.org/Media/content.aspx?id=1233

Pati'nin Video Çekimini Sabote Ettiği Gün

2010-05-30T11:32:00.002+03:00

Geçen gün Buddha'nın doğum yıldönümüydü ben de bir video çekmek istedim... Ama bugüne kadar çekilmiş en zor video olacağını nereden bilebilirdim ki? Pati her zaman bira kıpırdanır kendisi yerine bir şeyle ilgilendiğimde, ama o gün ekstra kudurdu... video aşağıda!

Günün sonunda çekebildiğim video ise aşağıda...yüzüm gözüm tüy içinde kaldı, ben kaşınmayayım kim kaşınsın ?!

Ev yapımı yağ kandili (diya) - tealight mum yapımı

2010-05-24T15:11:00.005+03:00

Merhaba,

Düzenli meditasyon yapıyorsanız, oldukca fazla sayıda mum yakıyorsunuz demektir.

Ama parafin hem petrol yan ürünü olması nedeniyle pek temiz sayılmaz, hem de her tea-light mumla gereksiz aluminyum tüketimine (eğer geri donusturmuyorsaniz) giriyoruz.

Bunun yerine, evde kendi tealight mumlarınızı yapmaya ne dersiniz? video ekte...

yakinda, evde tutsu yapimini da paylasacagim...

Ev sefası başlıyor...

2010-03-23T18:25:00.004+02:00

Her sene balkonların açılması evde bir ritüeldir, ama bu sene bir ayrı özel oldu. Mutfak balkonu aslında bu mevsim daha bir güzel, rüzgar almıyor, neredeyse tüm gün boyunca güneş alıyor ama Garuda yine gelip doğurmaya karar verince tüm planlar alt üst oldu tabi.

Ama bebecikleri görünce insanın stresi geçiyor, çok şekerler, tüm gün annelerinin gelmesini ve karınlarını doyurmasını bekliyorlar...

Diğer balkondaki çiçekliğin içi senelerdir ilk baharda mor çiçek açan şu çevreyollarının kenarında gördüğümüz sarmaşık bitkisiyle kaplıydı. Gerçi çok yıllık bir bitki gibi görünüyor ama geçen yaz her ne olduysa, bitki bir anda kurudu, ben de yerine ne eksem diye düşünüyordum. Birden aklıma geldi, acaba çiçek ekmek yerine, bu kez yenilebilri otlar eksem nasıl olurdu...
Denemesi bedeva, ne de olsa mutfak bu tohumlarla dolu, ben de aşağıdaki listeyi çıkardım, ektim, etiketledim, can suyu verdim, geriye sadece her gün kontrol edip yeşermesini beklemek kalıyor...

Ekili listesi :
Baharatlar: Kişniş, Hardal, dereotu, çemen otu, kimyon
Sebzeler: semizotu, kıvırcık salata, roka
Bakalım neler olacak heyecanla bekliyorum...!

Gelsin kaloriler - gitsin kaloriler

2010-03-07T11:17:00.009+02:00

Ah ah ! Bu dönemde olup da kilo problemi çekmeyen şanslı bir kaç kişiden biri misiniz? O zaman bu yazıyı okumanıza gerek yok, rahatça koltuğunuza oturun ve pazar gününün keyfini çıkarın !

Diğer tüm arkadaşlarımızla ise bir kaç konuda bilgi paylaşımında bulunmalıyım: diyelim ki dışarı çıktınız ve her zamanki gibi çıkmışken de bir kaç bir şey atıştırdınız. Masum görünüyor değil mi? şimdi bir rakamlara bakalım ve neden sürekli kilo aldığımızı anlayalım !

Bu konu nereden açıldı diyeceksiniz... Geçen gün bu aralar takıntı halinde içtiğim Starbucks Chai Tea Latte'nin içinde şeker olup olmadığını barista'lardan birine danıştığımda, tüm ürünlerin doğal olduğunu, şeker bir yana kalori bile içermediğini söyledi.. Ben de bu iddialı laflardan şüphelenerek, bir kontrol edeyim istedim... (bu arada çay tea latte'nin içinde 1/2 ölçü kabı bal varmış)

İşte sonuçlar :
Tall Grande Venti
Chai Tea Latte (soya sütlü) 210 cal 280 cal 350 cal
Chai Tea Latte (tam yağlı sütlü) 216 cal 288 cal 360 cal
Coffe Latte (soya sütlü) 162 cal 216 cal 270 cal
Coffee Latte (tam yağlı sütlü) 204 cal 272 cal 340 cal
Cappuchino (soya sütlü) 64 cal 80 cal 160 cal
Cappuchino (tam yağlı sütlü) 120 cal 150 cal 210 cal

Bu arada dışarıdayken karnınız acıktı ve abur cubur bir şeyler de yemek istediiniz ve Pizza Hut'ın orta boy bir peynirli pizzasını (üzerine başka bir malzeme koydurmadınız bile) ısmarladınız; eğer kalın hamur aldıysanız, 2,000 calori ince hamur aldıysanız 1736 kalori'yi masaya getirdiler demektir. 2 kişi yiyorsunuz (kişi başı 3 dilim) diye varsayarsak, aldığınız kalori felaket seviyesinde - diyet programlarında günde ortalama 1250 kalorilik yiyecek verdiğinden yola çıkarsak, neredeyse bir oturuşta tüm bir günlük kaloriyi mideye indiriyorsunuz.

Şimdi tüm bunları diyet programlarında kalorisi ve şeker miktarı nedeniyle verilmeyen muzla karşılaştıralım : 1 orta boy muzdaki kalori değeri 105 !!! :) Şaka gibi değil mi?

Garuda geri döndü !

2010-03-06T19:17:00.002+02:00

Sevineyim mi üzüleyim mi bilmiyorum, Garuda yine yumurtladı balkonda aynı saksıın içinde oturuyor. Yaklaşık 2 hafta önce eşelenip duruyordu gidip gelip, Raghuramji de buradayken saksının içine iyice bir yerleşti, kuruldu şimdi paşalar gibi oturuyor.
Daha önceki deneyimlerden öğrendim bende tabi, hemen balkondaki Pati'nin kapısını kitledim, Garuda'daki stresi azaltmak için. Ama keşke vakit olsaydı da, yem kooyabilseydim, biliyorum yakınına gidersem kaçacak, yumurtalardaki minikler ölecek... Ama diğer yandan, bugün aksi gibi kar yağmaya başladı, şimdi ne yer ne içer Garudacık - biz sıcak evimizde oturuyoruz o dışarıda kaldı, ne yapsak bilmiyorum ki... :(

Çokoprens Turta Eticin'e karşı...!

2010-03-04T21:16:00.003+02:00

Ah ah, çocukluğumuzun bisküvisi değil miydi Eticin? Bakkal amcaya giderek alabildiğimiz Ülker Dido, Eticin, Etipuf bizi mutlu etmeye yeterdi bile...

Ne zamanki vejetaryen oldum mertlik bozuldu... Bir gün PETA'nın web sitesinde gezinirken dikkatimi çekti, gizli hayvansal yan ürünlere dikkat edin diyordu yazıda, bir çok zaman fark etmeden yiyiveriyorsunuz diye...
Böylece, daha bir bakar oldum içinde neler var diye yediklerimin...
En acısı da PETA'ya hak vermeye başladım, Ülker Halley, Eti Puf hayvansal jelatin içeriyordu, Yemeyi bıraktım.
Ya piyale jöle? Önce tek vejetaryen jöle Kenton markasıyla çıkıyordu, ben de ne zaman bulsam eve stok yapıyorum - sonra Piyale de bitkisel jelatine dönüş yaptı...
Ama Eticin'den hiç şüphelenmedim..Gerçi çok yiyor musun ki diyeceksiniz, yemiyorum ama insan yine de arada bir çocukluğuna dönmek isteyince nostaljik bir şey atmak istiyor ağzına. Neyse, bir gün şeytan dürttü içindekileri okudum, şok oldum - uf uf tabi ki üzerindeki jöle sığır jelatiniymiş. Yenebilecekler listesinden "viykleyerek" çıkardım :(
Geçen günse güzel bir gündü, Ülker de Eticin "muadili" çıkarmış - üstelik bitkisel jöleyle !!! Yaşasın rekabet! Şimdi bu yazıyı yazarken bir taraftan da Çokoprens turtamı yiyorum, tadı da tıpkı çocukluğumdan hatırladığım gibi... Öneririm..!

Ataşehir'den kar manzaraları

2010-01-25T16:21:00.003+02:00

Hava soğudu, ka başladı derken yollar kapanma noktasına geldi yine Ataşehir'de.Her seferinde aynı şey oluyor, şehir içinde biraz kar yağsa Ataşehir Uludağ'ın bir mini modeli haline geliyor, şehirde güneş açsa ve karlar erise de Ataşehir'de karları küremeye devam ediyoruz.
Bazen insanı düşündürüyor, acaba bu kadar zametli bir yer olmasına karşın, niye hala buralarda otururuz??? :) Acaba su manzaranın güzelliğinin bir etkisi olabilri mi?
Kar sadece bakteri virüsleri öldürmekle kalmıyor, sokaktaki tüm hayvanlar için de yaşam bir o kadar ağırlaşıyor. Kedi ve köpekler nereye sığınacağını şaşırıyor özellikle kar yağdığında. Ataşehir artık sitelere bölündü, her site birbirinden öykünerek "sözde hırsızlardan korunmak için" arazilerin çevresini çitlerle çevirince zaten zor olan sokak yaşamı daha da zorlaştı kedi ve köpecikler için, ama dedikleri gibi yaşam bir yolunu buluyor...

Bugün market alışverişinde kuru köpek maması aldım bolca, kar boyunca sokaklara dağıtabilmek için, evimin bulunduğu sitenin parmaklıkları arkasına baktığımdaysa kapkara bir orta boy sokak köpeğinin kuyruk salladığını gördüm deli gibi, yaşı henüz 1 bile değil cüssesinden belli, ve ilk kez kar gördüğü de halinden belli zıp zıp zıplıyor. beni görünce daha da bir çıldırdı, ne de olsa akadaşız ve bir süredir görüşmüyoruz. Mama koyduğumda aç olmasına karşın bakmadı bile yüzüne, önce iyice bir karda tepindik, kovalamaca oynadık. ama henüz top attığında tutmasını bilmiyor, topun kendisine gelmemesi için kaçıyor sadece, acaba birisi taş filan mı atmış üstüne ? bilemedim...
Sokaktaki herkese kolay gelsin...

Hint Yemek Tarifi: Upama

2010-01-05T14:38:00.004+02:00

Upama, Hindistan'da sabah kahvaltılarında yeniyor, ama siz günün herhangi bir saatinde karnınız acıktığında sağlıklı bir atıştırmalık olarak da yiyebilirsiniz.

Tarifi:
sıvı yağ
Baharat: 1er çay kaşığı hardal tohumu, kimyon tohumu, kişniş tohumu
toz kırmızı biber ve zerdeçal

2-3 avuç doğranmış sebze
3-4 çorba kaşığı irmik
kaynamış su

fıstık (amerikan fıstığı, kaju vs gibi)

Nasıl yapıldığını aşağıdaki videodan seyredebilirsiniz.

Afiyet olsun!

Vegan Topkek

2009-12-31T11:30:00.003+02:00

Yılbaşı kutlaması olarak meditasyon yapmak için vegan bir arkadaşımın yanına gidersem ne olur?

Elim boş gitmemek için vegan bir topkek yapmam gerekir!!!

Tarif aşağıda, nefis oldu....

Yumurtasız tariflerin en güzel yanı pratikliği, aşağıdaki tarifi sadece tek bir kap kirleterek ve tahta kaşıkla karıştırarak hazırlıyorsunuz...

Tarif:

Fırını 200 derecede ısıtın.

2 1/4 kap un
1 kap toz şeker
1 paket kabartma tozu
1 çay kaşığı karbonat
1/4 kap sıvı yağ
1 kap portakal suyu
2 muz (püre haline getirin)
herbir top kek üzerini süslemek için yarım ceviz

Önce geniş çukur bir kapta, tüm kuru malzemeleri bir araya getirip, tahta kaşıkla karıştırın.
Ardından sıvı malzemeleri de ayı kaba dökün. İyice karıştırıp homojen hale getirdikten sonra, süpermarketlerde satılan kağıt muffin kaplarına ya da evinizde varsa muffin kalıplarına -kabın her zaman yarısı dolacak şekilde eşit paylaştırın. (eğer her bir muffin kabına çok miktarda karışım koyarsanız, kabarıp taşar, üst kısmının şekli bozulur).

Daha sonra, yarım ceviz ile üstlerini süsleyip, fırına verin. Yaklaşık 20-25 dakika sonra üzeri kızarınca çıkarıp tel üzerinde soğutun.

Resimlerdeki muffin kaplarıyla 18 adet muffin çıkarabiliyorsunuz.

Afiyet olsun ve iyi seneler !!!

Orkidem coştu bu sene

2009-12-27T14:57:00.000+02:00

Her sene orkidem 1 ocak tarihinde açar, bu senelerdir böyle... Ama bu sene herhalde müjdeli haberini aldı diyeceğim, yoga gurum Raghuramji'nin kasım sonunda geleceğini duyup erken açmaya karar verdi... Bununla kalsa yine iyi, sürgün vermeye devam... Hiç üç ayrı dalda aynı anda çiçek verdiğini görmemiştim, coştukca coştu...

Aşağıdaki goncanın da 1 ocakta çiçek açma geleneğini sürdürmek üzere zamanını beklediğini düşünmekteyim, bakalım ne olacak, sonucu sizlerle de paylaşırım...

hint Yemek Tarifi : Dosa (hint krebi) yapmanın incelikleri

2009-11-11T14:02:00.009+02:00

Hindistana gidip de mutfağına hayran kalmamak mümkün değil, her şey bir yana her sene gitmemin sebeplerinden biri de bir vejetaryen olarak senede bir kez karnımı sıcak yemekle doyurmak olduğunu söyleyebilirim :)

Hindistanda vejetaryen olduğunuzu söylediğinizde lakto vejetaryen olduğunuz düşünülüyor, yani süt ve süt ürünleri tüketen vejetaryen. Hindistanda vejetaryenler yumurta yemedikleri için, her tür krep, pasta, tatlıların yumurtasız kabartma yöntemlerini biliyorlar.

İşte bu yemeklerden biri olan dosa, güney hint mutfağının spesyalitelerinden . Size aşağıda verdiğim tarif börülceden yapılma dosa, bunu hindistanda kara mercimek dedikleri (rengi simsiyah olan) ve ülkemizde bulunmayan bir mercimekle yapıyorlar, ama sonuç aynı oluyor, deneyin pişman olmayacaksınız.

Yumurta yerine kabarmayı sağlayan batıda "buttermilk" diye bilinen, limon suyuyla kestirilmiş süttür. Not: buttermilk tuzsuz ayran değil, tarifin tutması için limon suyu koymanız gerekiyor.

3 ölçü kabı beyaz pirinç

1/4 ölçü kabı esmer pirinç

1 ölçü kabı kuru börülce

1 çay kaşığı çemen tohumu

1/2 ölçü kabı süt

1/2 limonun suyu

tuz

pişirmek için sıvı yağ

Sütü cam bir kaseye alın ve limon suyunu ekleyip sütü kestirmek için kenarda bekletin.

Pirinçleri karıştırın ve sudan geçirerek, en az 2-3 saat suyun içinde bekletin. Aynı şekilde börülceyi de ayrı bir kapta suyun içinde 2-3 saat çemen tohumuyla birlikte bekletin.

Daha sonra önce pirinci suyuyla, ardından çemenli börülceyi suyuyla ayrı ayrı robottan geçirip sıvı bir bulamaç haline getirin. Ardından bu iki ayrı bulamacı tek kapta birleştirin ve karıştırın.

Bulamaçla kesik sütü karıştırın. istediğiniz kadar tuz koyun.

Daha sonra videoda görüldüğü gibi pişirin.

Bu krep, yemeklerin yanında yenebileceği gibi, tek başına (sambar ve hint ketcabı olan çatnilerle) kahvaltılık olarak da tüketilebilir.

Afiyet olsun !

Varanasi / Shultankeshwar Tapınağı ve Lingam

2009-09-10T00:04:00.006+03:00

Varanasi tapınak dolu... Ghat'ların hemen yanı başındaki önemli tapınaklardan birine Sri Shultankeshwar tapınağına girdiğimizde, tapınağın ortasında büyük bir Şiva lingam gördük.

Varanasi Şiva şehri, bu nedenle biraz da olsa Şiva hakkında bilgi vermeden geçmek doğru olmayacak... Hint sisteminde kadir-i mutlak'ın ismi Brahman olarak geçer, Brahman'ın yaratıcı - devam ettirici - yok edici suretleri (ya da sıfatları) için insanların rahat iletişim kurması ve kendilerini yakın hissetmesi için farklı "tanrı"lar olarak resmedilirler. Aslında, her bir Hindu bilir ki Tanrı tek ama suretleri ya da sıfatları çeşitli. yine bu sisteme göre, Tanrı yaradılışın dışında olmadığından, evrende bulunan her "güç" de bir Tanrı olarak saygı görür - örneğin rüzgar bir tanrı'dır (vayu), ateş bir tanrı'dır (Agni), güneş bir tanrı'dır (surya) gibi... Aynı şekilde para tanrıçadır (Lakshmihi), zeka tanrıçadır (Saraswati), nehirler tanrıçadır (Ganga, Yamuna, Saraswati vs)...

Şiva bu güçler içinde Tanrı'nın yok edici gücünü temsil eder, ama bu negatif bir yok ediş değildir - eskiyi yok eder ki yeniye yer açılsın, hastalığı yok eder ki sağlık ortaya çıksın... Şiva ruhu temsil ediyor... Aynı şekilde Tanrıça (Şakti) ise yaşam gücünü temsil ediyor. Tanrıçanın (yaşam gücünün) olmadığı yerde, içinde bulunduğumuz evren yok, bu nedenle ruh kaldığında ama yaşam gücü gittiğinde bu kişi için öldü diyoruz...

İşte bu Şiva'nın eril oganı (lingam) kendisini sembolize ediyor, lingam yoni'nin (kadın organı/rahim) içinde duruyor, böylece yaşamı - burayı, içinde bulunduğumuz bu evreni sembolize ediyorlar birlikte. lingam sadece yoni'nin içinde bulunduğu zaman huzurlu ve sakin ve lingam'ı sadece yoni taşıyabiliyor.

Varanasi'de bu lingam tapınaklarından birindeyiz:

Varanasi / Hindistan'dan Ghat resim ve videoları

2009-09-09T20:59:00.009+03:00

Bu yaz Varanasi'deyiz. Şehir o kadar gizemli görünüyordu ki, neresinin resmini çekeceğimizişaşırdık. Ghat ismi verilen halkın nehirle olan tüm ihtyiaçlarını karşılayan Ganj nehrine inen basamaklar tüm şehrin Ganj nehriyle olan kıyısını donatmış sabahın erken saatlerinde tablo gibi görüntüler oluşturuyordu.

Öğrendiğimize göre, Ganj nehri sadece Varanasi şehrinde yaptığı bir kıvrım nedeniyle doğduğu yer olan Himalayalara doğru akıyor. Bu nedenle Hindu inancına göre Varanasi kutsal bir şehir, çünkü Tanrıça Ganga'nın (Ganj Nehri diğer büyük nehirler gibi hindistan'ı beslediğinden Tanrıça olarak anılıyor, tıpkı bizim torak ana dememiz gibi nehir de dişi kabul ediliyor) evine Himalayalara geri döndüğüne inanılıyor. İşte bu nedenle burada ölen ve yakılan kişiler de aydınlanıyor, çünkü inanca göre Tanrıça evine dönerken burada ölmüş ve yakılmış ruhları da beraberinde götürüyor!
(Tanrıça Ganga'nın hikayesini okumak için tıklayınız)

Ganj nehri şehrin kalbi diyebiliriz, şehirde yaşayan halk sabah yıkanmalarından dini ayinlere, tarla sulamaya, ölü yakıp küllerini atmaya kadar her tür ihtiyaçlarını bu nehirden karşılıyor. Sabah oldukça erken bir saatte (6 sularında) ghat'a gelmiş olmamıza karşın, yine de oldukça kalabalık olduğunu söyleyebilirim.

Üstelik tüm gördüğümüz insan kalabalığı turist değil yöre halkı, yazın sıcağıdan ve musonlardan kaçmak için ağustos ayı turistik bir sezon olarak kabul edilmiyor.

Ganj nehrinde sal turları ise olmazsa olmaz turist atraksiyonlarından. Güneşin doğuşunu görmek ve şehre ilk ışıklarını verirken rengi oldukça kasvetli bir kahverengi olan eski binaların sarımtırak renge büründüğünü görmek bir harika. Tablo gibi resimler çekmek isteyen profesyonel fotoğrafçılara duyurulur!

Oldukça istisnai olarak görebileceğiniz ölü yakılan Ghatlardan birinin ise video'sunu aşağıda görebilirsiniz. Genel olarak bu ghatlarda video/fotoğraf çekme yasağı varmış, sebebi de internete konulan yarı yanmış/yarı yanmamış beden resimlerinden dolayı ghat'larda bulunan rahiplerin başının derde girmesi. Ama bir bedeni yakmak için gerekli odun miktarı o kadar yüksekmiş ki, eğer orta halli bir aileden gelmiyorsa kişi, bu kişinin yakılması için gerekli odun miktarını toparlayabilmek pek de kolay olmuyormuş. Bu nedenle şu an bu ölü yakılan ghat'ın hemen arka tarafında krematuar yapılıyor. Nispeten yakım işlemlerinin maliyetinin daha ucuz olacağını öğrendik...

Ghat'larda günlük yaşam...

Ganj Nehri Sal Gezintisi

Garuda'nın yeni bebeleri

2009-09-07T12:12:00.009+03:00

Hatırlarsanız bir kumru yuva yapmıştı balkona, yaz tatilinden görünce bir de ne göreyim, aynı kumru bu kez başka bir saksının içine yuva yapmış ve hatta yavrular olmuş!

Çok şekerler!!!

hemen yandaki saksının içine kuş yemi ve bulgur karıştırıp koydum, suyunu da hazır ettim. Bakalım yeterince rahat edecekler mi, ve Garuda yavru kuşlarını rahat rahat büyütecek mi...!

Güncelleme : 8 Eylül 2009

Bakar misiniz, 1 gün içinde yavrular ne kadar büyüdü!!!

İnanılmaz gerçekten. Yalnız bir not; kediden doğal olarak anne çok korkuyor, mutfak balkonumu tamamen iptal etmem yetmedi, balkon kapısından Patinin görünmemesi için perdeleri çektim, yerlere yastıklar koyup önüne iskemleler koymam gerekti.

Yapacak bir şey yok, bebek büyütüyoruz!!!

Hoşgeldin Garuda!

2009-06-28T20:09:00.008+03:00

Merhaba,
Geçen gün sabah her zamanki gibi mutfak balkonundaki bitkilere çiçek verirken birden üzerimde bir göz hisettim. Bu da nedir diye düşünürken, kafamı kaldırmamla bir çift gözle göz göze geliverdim... Dünya şekeri bir kumru mercanköşkümü yuva bellemeye karar vermiş, saksının içine yan gelmiş yatıyor!

O kadar masum bakması bir yana, benden korkmaması da cabası, hemen koşup su getirdim, bulgur ikram ettim... Marketlerde satılan kanarya yemini de yer mi acaba? Valla ben hemen aldım bulgura karıştırdım, bakalım yiyecek mi diye...

Hatta geçen gün baktım uyuşan kanatlarını açıp dolaşmaya (!) gitmiş sanırım, saksının içinde 2 yumurta annelerinin gelmesini bekliyorlar! Çok şeker değil mi?

E madem birlikte yaşıyoruz, isim vermemek olmaz, ismini Garuda koydu Raghuramji!

Pati'nin de balkona girmesi yasaklandı tabi.

Hoşgeldin Garuda!

Güncelleme :

25 Temmuz 2009

Malesef bu yazıyı bloğa koyduktan yaklaşık 1 hafta sonra anne yavruları bırakıp bir daha dönmemecesine gitti. Anneme göre, annenin başına kötü bir şeyler geldi, ama internette araştırdığım kadarıyla kumrularda her anne pek iyi bakmazmış yavrulara ve bir kısmı bırakıp gidermiş. Bu nedenle, kumru yavruların yaşamasını isteyenler, annenin olmadığı bir an dikkatlice yumurtaları alıp, civcivler için de kullanılan sıcaklık veren özel ampüllerin altına koyarak, sanal bir kuluçka dönemi yaşatırlarmış. Anne, yavruları aramasın diye de gerçek yumurtaların yerine plastikler konurmuş. Yavrular doğunca da, tekrar anneye iade edilirmiş.

Her neyse, öğrenmiş oldum, ama diğer yandan rahatsız edici bir düşünceden de kurtulamıyorum; şu an balkonumda iki ceset var!!!! Viyyk...

Sihirli bahçe ve Kanlı Su

2009-06-02T17:14:00.003+03:00

Uzun zamandır kafa dağıtacak kitap aramaktaydım, bir sürü yeni roman çıkıyor belki ama şöyle limonatanın yanında evdeki televizyon koltuğuna gömülüp de okumak isteyeceğim türden değil bir çoğu, Sihirli Bahçe ise tam büyüklere masallar diyeceğimiz türden bir kitap ...
Birbirine zıt iki kız kardeşin küçük bir kasabada olan aile yadigarı bir evde tekrar bir araya gelmesi ve bahçede bulunan bir sihirli ağacın (elmaları yediğinizde size geleceğinizle ilgili iyi veya kötü bir haber veriyor) çevresinde dönen bir hikaye. Ama kitabın güzelliği çok basit anlatımlarla, iy ibir çeviriyle, sıkmadan ve betimlemelerle fazla uzatmadan kolay ve hızlı okunabilir olması. Ben çok sevdim, kafa dağıtmak için plaja giderken siz de yanınıza almak isteyebilrisiniz...
Bir başka yeniliği ise Gülfem'den duydum. Pek televizyonla aram yoktur ama, yazın Varanasi/Hindistan'a gitme planları yaparken, türkçe ismiyle "Kanlı Su" (ingilizce ismi sadece "Water") isimli Hindistan'da geçen bir hikayeyi anlatan DVD piyasaya verilince, almadan edemedim.
Film kurtuluş savaşı esnasında ingiliz kültürünün egemen olduğu ve oldukça yozlaşmış bir Hindistan'a ve bu Hindistan'da ezilmiş ve dışlanmış dul kadınlara ışık tutuyor. Kafa dağıtmanın başka yolu diyelim, o dönemde yaşamış kadınların çektiği dramı görünce, sizin dertlendiğiniz konular fındık fıstık kuruyemiş gibi kaldığından, yine sizi dış dünyadan uzaklaştırıyor diyebilirim.
Ama filmin sonunda (ki tam bitecek derken yeni başlangıçlarla bir süre devam etti) ağlamadan edemedim tabi, yani sıkkın bir gününüzde değil ama biraz da değişik bir dünya görmek istiyorum dediğiniz bir günde seyretmenizi öneririm.

Baharatlı Çilek Reçeli

2009-05-31T10:14:00.018+03:00

Her cumartesi pazara meyve sebze almak için gittiğimde kendimle bir savaş veriyorum, ve sonunda yenilgiyi kabullenip yine kollarım dolu bir orduyu doyuracak sebze meyveyle eve dönüyorum. Ama yapacak bir şey yok ki, herşey o kadar çıtır çıtır görünürken nasıl olur da 1/2 kilo meyve alır eve dönerim!!!

Ancak bu kez iyice abartıp 1 kilo çilek, 1 kilo kayısı 1 kilo kiraz alınca bu böyle olmaz diyerek çilek reçeli yapmaya karar verdim. Ama "annemin tarifi"ni uygulayacağım derken yine kendimi mutfakta denemeler yaparken buluverdim bir anda..! Sonuç o kadar güzel oldu ki, yine paylaşmadan edemiyorum...

Annemin reçel tarifi aslında çok kolay, 1 kilo çileği ayıklayıp, akşamdan 1 kilo şekere yatırıp bekletirsiniz, sabah kalktığınızda çilek suyunu bırakmış, şeker de erimiş olur. Sonra yaklaşık yarım saat kaynatır üstündeki köpüğü alırsınız, son taşım kaynatmadan önce de bir limonun suyunu sıkarsınız, işte size reçel. Aşağıda ise benim kendi tarifim :

Çilek Reçeli

-----------------

1 kilo çilek (ayıklanmış, yıkanmış ama bütün halde bırakılmış)

yaklaşık 400 g esmer toz şeker (ortalama 30 yemek kaşığı)

2 çubuk tarçın

3 çubuk meyankökü

1 avuç karanfil (yaklaşık 1 tatlı kaşığı - kahve filtresine koyup ağzını pamuklu iple bağlayın ki işimiz bitince, keseyi reçelden çıkaralım, yoksa reçel yerken ağınıza odunsu karanfil taneleri gelir)

1 ufak demet nane (pamuk iple tutturulmuş halde)

1 limonun suyu

Önce işe çilekleri sabah tek sıra tencereye dizmekle başlıyorsunuz. (bilirsiniz fransızlara göre en iyi reçel kalaysız bakır tencerede yapılır, ama evde yoksa, çelik tencere de iş görüyor). Daha sonra üzerine esmer toz şekerinizin yarısını dökün. Tekrar çilek dizin ve kalan toz şekeri de üzerine dökün. Tencerenizin ağzını kapatıp yaklaşık 1,5 saat bekletin.

Bir buçuk saat sonra çileklerin yumuşadığını ve suyunu bıraktığını göreceksiniz. Şeker de erimiş olacak. üstte kalan erimemiş ama ıslanmış şekerin de çilek suyuna karışması için tahta kaşıkla çilekleri fazla ezmeden hafifçe tencereyi karıştırın.

Daha sonra baharatları ve naneyi tencereye koyup orta ateşte kaynamaya bırakın. Arada tencerenin kapağını açıp nazikçe karıştırın ki, nane ve kökler çilek suyuna karışsın böylece aromalarını reçele bıraksın. Arada köpüklerini alarak reçeli kaynatın. Yaklaşık 1/2 saat geçtikten sonra, artık reçelin köpürmediğini göreceksiniz. Bu tencerinin altını kısmanın ve kapağı açık kaynatmaya başlamanızın vaktinin geldiğinin işaretidir.

Önce karanfil kesesini, tarçın ve meyanköklerini ve nane demetini tencereden çıkartın, sonra limonun suyunu da ekleyerek hafif ateşte arada karıştırarak pişirmeye devam edin. Tahta kaşığınıza aldığınız çilek suyu, kaşığı ters çevirdiğinizde son damla akmayıp damla olarak kaşıkta kalacak kıvama gelene dek pişirmeye devam edin.

Sonra ocağın altını söndürün, iyice soğumasını bekleyin ve cam kavanozda* saklayın.

Aşçının önerisi :) - Sabahları fıstık ezmesi sürdüğünüz kepekli ekmeğinizle deneyin, bayılacaksınız..!

Afiyet olsun!

*-*-*-*-*

*) Kavanozu sterilize etmek için:

Eğer reçeliniz uzun süre dayansın isterseniz kavanozu sterilize etmenizde fayda var. Bunun için önce geniş ve derin bir tencerede su kaynatın. Tencerinin dibine mutfak bezi koyun. Sonra cam kavanozlarınızı (tencerinizin içine koyduğunuzda tamamı suyun içinde kalmalıdır) bu mutfak bezinin üzerine, tencerinin içine yerleştirin / eğer tencerenin dibine bez koymazsanız, cam kavanozunuz aşırı ısıdan patlayabilir, aman dikkat. Yaklaşık 10-15 dakika kadar kaynattıktan sonra, ağzı açık olan kısım başaşağı olacak şekilde kuru ve temiz bir bezin üzerine dizin ki kurusun. Sonra üzerinde bir parmak kadar boşluk kalacak şekilde içine çilek reçelini sıcakken koyup ağzını kapatın. Reçel soğuyana kadar, kapağı aşağıda kalacak şekilde başaşağı saklayın.

Bu arada not, reçel kavanozunu açtığınız andan itibaren hijyenik hali bozulacağı için, reçeli uzun süreli kullanımda küçük kavanozlara bölüştürmenizde fayda var. Kavanozu açtıktan sonra, buzdolabında muhafaza etmeyi de unutmayın!

Balkon sefası başladı

2009-05-17T12:06:00.004+03:00

Yaz bu sene nerede kaldı derken birden bire gelmedi mi!

Gerçi benim bu sene geçen seneden kalma çiçeklerim geç açtı, hele hele begonvilimin bir ara neredeyse kuruduğuna hükmetmiştim ki, dün annem heryerinden fışkırmaya başlayan minicik filizlerini gösterdi! Bense, mis kokulu fasulyeler ekmiştim dibine "kurumş" begonvilime sarılır sarmalanır diye, ee kader bu demek ki birlikte büyüyecekler birbirlerine sarılıp koklaşarak!

Henüz begonvilimin sadece "kuru" dallarını görüyorsunuz ama yakında size mor çiçek açmı resimlerini de göstereceğim...

Bu arada , begonvilimin saksısında Kibele'nin dibinde açmış "çin maydanozu" olarak da bilinen taze kişnişlerimi de görebilirsiniz. Eskiden kişnişi Migroslardan alırdım, ama ne kadar pahalı bunlar böyle diyerek, aktardan zaten hint yemeklerinde kullanmak için aldığım kişniş tohumlarını ekmeye karar verdim. Sevgili Raghuramji Türkiye'deyken annesinden gördüğü bir yöntemi de benimle paylaşmıştı, kişniş'in daha çabuk çimlenmesini sağlıyormuş, kesinlikle haklı çıktı, tarif aşağıda:

Önce bir avuç dolusu kişniş tohumlarını tek sıra haline getirerek bir bezin arasına koyuyorsunuz daha sonra elinize bir merdane ya da oklava alarak tohumları hafif hafif eziyorunuz (üstlerindeki zar ayrılıyor ve hafif eziliyor). Sonra evdeki yoğurda buluyorsunuz bu ezilmiş kabukları ve toprağı hafif eşeleyip içine bu yoğurtlu karışımı koyup toprakla kapatıyorsunuz.

Yaparken işe yarayacağına pek inanmadığımı utanarak itiraf ediyorum, ama sonuç ortada, yemyeşil kişnişler her sabah kahvaltımı renklendiriyor!

Bu seneki bir başka denemem ise biber kurutmak oldu, yine sürekli kurutulmuş biberleri Migroslardan alırken pazarda gördüğüm cin biberlerden satıcı amca maşallah koca bir torba dolusu vermekte ısrar edince evde çürütüp atmamak için dayanamadım ipe geçirip güneşe asarak bir deneme yaptım, işe yaradığını görünce de bir o kadar daha biber alıp 2. sırayı dizdim... üst tarafta gördüğünüz kırmızı biberler aşağıada gördükleriniz gibi yeşildi ve güneşte kızardılar. renk değiştirdiklerini görmek o kadar zevkli ki , hem çok lezzetliler hem de dekoratifler!

Siz de biber kurutmak istiyorsanız yapmanız gereken tek şey, pazardan/marketten aldığınız cin biberleri (bunlar daha ufak boyda ve oldukça acı) yıkamadan bir yorgan iğnesiyle ipe geçirmek olmalı. Sonra balkonda güneş gören ama yağmurda ıslanmayacak bir köşeye asın, bir kaç hafta içinde rengarenk balkonunuz şenlensin...

Bu arada ön balkonumdaki pembe çiçeklerim de yine her yaz olduğu gibi açtılar... ne kadar sevimli ne kadar neşeliler. Ben de böylece D-vitamini alma mevsimini açmış bulunuyorum; beni balkonda güneş şemsiyesinin altında, elimde kahvem ya da soğuk suyumla kitabımı okuyup güneşlenirken görürseniz şaşırmayın!

Tarif: Evde doğal nemlendirici krem yapalım

2009-05-01T13:18:00.005+03:00

Merhaba,

Geçen hafta verdiğim şampuan tarifinin beğenilmesi üzerine, bu hafta size denenmiş ve olumlu geri bildirim almış olduğum (evde nemlendirici krem yapıyorum dediğiniz andan itibaren krem isteyen dostlarınız kapıda kuyruk oluyor - benden söylemesi) bir nemlendirici krem tarifini sizlerle paylasıyorum.

Aslında tarif insana neden bu kadar zamandır kendim yapmak yerine satın almışım diyecek kadar basit ve yine kozmetiklere verdiğimiz paranın da belki büyük bir kısmının içerikten ziyade güzel cam kavanozlara ödendiğini düşündürtecek kadar da ucuz...

Eğer mutfakta zaman geçirmeyi seviyorsanız, evde kendi güzellik tarifleriniz yaratmayı da çok seveceksiniz... Neyse tarifi kendiniz deneyin, görün...

Bu arada küçük bir not; kremi cildinizde çok küçük miktarlarda (fındık büyüklüğünde) kullanın, çünkü zaten çok yağlı bir krem.

Kremde kullanılan tüm içerikleri aktarlardan elde edebilirsiniz.

bir cezvede çok kısık ateşte 2 çorba kaşığı badem yağı, 2 çay kaşığı kuşburnu yağı ve 1,5 çay kaşığı balmumunu, balmumu yağ içine eriyene kadar ısıtın. Bir başka cezvede ise, 1 çorba kaşığı gül suyunu (ya da kekik suyunu) ısıtın.

Daha sonra, biraz kenarda bekletip soğuttuğunuz balmumu yağ karışımı ile gül suyunu (ya da kekik suyunu) bir çırpıcı ile elde hızla karıştırın. Yaklaşık 3-4 dakika içinde su ve yağın tamamen karıştığını ve açık sarı bir yumuşak kreme düştüğünü göreceksiniz. 2-3 dakika daha karıştırmaya devam ettikten sonra, 10 damla lavanta esansiyel yağı, 10 damla portakal çiçeği esansiyel yağı ve 10 damla da ylang ylang esansiyel yağını karışıma döküp 3-4 dakika karıştırmaya devam edin. Bu işlemin sonunda, artık koyu kıvamlı, mis kokulu bir kreminiz olmalı.

Eski krem kavanozlarınızdan birine koyup üzerine üretim tarihini etiketleyip, koruyucu madde içermediği için en fazla 1 ay içinde kulanabilirsiniz.

Sevgilerimle...

Tarif: Evde Doğal Saç Şampuanı Yapalım

2009-04-25T18:29:00.011+03:00

Merhaba,

Ben aktar dolaşma işini sevdim! Oldum olası aktarlar hoşuma gitmiştir, ama son bir kaç yıldır nedense aktar görünce dükkana girmekten, dükkana girince tüm rafları karıştırmaktan kendimi alamıyorum. Her zaman talihsiz bir sır perdesinin arkasında kalmıyorlar mı sizce de, bir sürü değişik otlar, kökler, yağlar satmaları.. ve doğru düzgün hiç bir bilgilendirici setin etrafta bulunmaması... ben de kendi ev ödevimi yapmaya ve konuyu araştırmaya karar verdim - elbette bunda şu an naturapati okuyan arkadaşımın aldığı dersleri bana ballandırması da etkili oldu!

Uzun sözün kısası, işte size saçları kimyasalllarla öldürmeyen bir "doğal" (!) saç şampuan tarifi;

2 su bardağı saf suyu (eczanelerde distile su diye satılıyor) öncelikle kaynatın. Daha sonra ocağın altını kapatıp, aşağıdaki otları suda 30 dakika demleyin.

1 avuç dolusu aynısefa çiçeği

1 avuç dolusu alman papatyası

1 avuç dolusu ısırgan otu

2 tutam karakafes otu

2 tutam portakal kabuğu rendesi

2 tutam biberiye

30 dakika geçtikten sonra (yani otların bulunduğu su soğuduğu zaman), orta büyüklükte bir kabın içinde 20 damla (10 ml) lavanta esansiyel yağını 10 damla (5 ml) jojoba yağı ile karıştırın. (30 dakikanın geçmesini beklemezseniz, esansiyel yağlar sıcak/buhar ve hava ile temas ettiğinde "uçucu" olduğu için, lavantanın özellikleri şampuanınıza geçmeyecektir. bu nedenle bu zamanlamalara uymanızı öneririm.). Ardından süzgeçten geçirdiğiniz ot suyunu da yğlara katıp karıştırın. En son olarak karışımın içine 1/2 su bardağı sabun koymanız gerekecek , burada 2 seçeneğiniz var;

Birinci seçenek olarak kokusuz beyaz kalıp sabun alarak, bunu rendeleyip benmari usulü eritebilir ve bu sabunu kullanabilirsiniz. Ama eğer benim gibi beyaz sabunun saçları gıcır gıcır yapmasından hoşlanmıyorsanız, 2. seçeneğiniz bebek şampuanı kullanmanız olacak.

İstediğiniz sabunu da karışıma ekledikten ve karıştırdıktan sonra, artık şampuanınızı eskiden kullandığınız boş bir şampuan kutusuna koyarak, üzerini etiketleyebilirsiniz. İçinde koruyucu madde olmadığı için yaklaşık 1 ayda tüketmeniz gerekecek - ve buzdolabında saklamanız gerekecek (aman evde çocuk varsa, gıda sanıp yanlışlıkla yememesine dikkat!)

Her kullanışta, bir avuç içi kadar miktarı saça sürmeniz yeterli - evet belki market şampuanları kadar köpürmüyor ama en azından saç için besleyici, denemeye değmez mi?

Çapati - Hint Ekmeği Tarifi

2008-12-11T14:14:00.006+02:00

Kalabalık bir aile değilseniz evde taze ekmek yemek bir hayal olabiliyor, hatta bir süre sonra kaderinize boyun eğip, sadece tost ekmeği alarak buzluğa koyma ve istediğinizde kızartarak bir dilim yeme şeklinde alışkanlığınız değişiyor.
Ama eğer çapati - hint ekmeği yapmayı biliyorsanız, ekmek kızartma makinenizi başkasına verir, buzluktaki ekmekleri de yemeyi reddederek, galeta ununa döndürürsünüz - tıpkı benim gibi! Çapati'nin yapımı oldukça basit, herhalde en eski bilinen ekmek yapma biçimi olduğunu söyleyebiliriz. Nasıl yapıldığı aşağıdaki videoda...

*-*Tarif*-*
1/4 ölçü kabı su
1/2 ölçü kabı beyaz un
tuz (istenirse)

not: ölçü kabınız yoksa, 2 kahve fincanı un ile 1 kahve fincanı suyu karıştırın.

Ceviz büyüklüğünde parçaların yağsız tavada pişirilmesiyle yapılan bu ekmeği hemen pişirip sıcak sıcak yiyebileceğiniz gibi, fazlasını ince ince dilimleyerek çorbalara erişte yerine koyarak değerlendirebilirsiniz. / Bunun için önce çorbanızı pişirin yemeden önce de dilimlenmiş çapatileri içine atın.

Afiyet olsun.

Nyon'a hiç gittiniz mi?

2008-12-11T12:18:00.006+02:00

Nyon İsviçre'nin Cenevre şehrine yaklaşık 45 dakika uzaklıkta bir şehir (şehir dediğime bakmayın aslında İstanbul standartlarında düşünürsek sadece bir kasaba büyüklüğünde..!) Çalıştığım şirketten dolayı yolum Nyon'a da sıklıkla düşüyor. Fransa'nın kıyısında Leman nehrine bakan bu şehrin bir ucundan bir ucuna yürümeniz ise yaklaşık 1 saatinizi alıyor. Yine de hakkını yemek istemiyorum, bu kadar küçük bir şehirde bile ne ararsanız var; bir küçük şato, bol bol yiyecek içecek yerleri, tekne turları (ve hatta küçük vapurlarla Fransa'ya geçmeniz bile mümkün), küçük bir koruluk, meydanlar, vs vs
Yani sıkıcı bir şehir diyemem - ama sakin bir şehir diyebilirim. Hatta internetten gördüğüm kadarıyla bir yoga merkezleri bile var, gerçi hiç fırsat olmadı, gidip görmeye ama eminim ki çok hoş bir yerdir orası da...

Benim size anlatmak istediğimse, bu şehirde bulunan parkta (altını çizmek isterim koru değil park - korusu da ayrıca var) bulunan ağlayan ağaç! botanikte "weeping trees" olarak geçen bu ağaçların farklı türleri var, yani dalları aşağıya sarkan tüm ağaçlar bu kategorinin içine giriyor; örneğin söğüt (bildiğimiz söğüt ağlayan ağaçtır ama bir de örneğin kıvırcık söğüt vardır bilirisiniz hiç de dalları aşağı sarkmaz), ya da aşağı dallarını veren dut ağaçları (bu ağaç da özel kültürle oluyor bildiğim kadarıyla) vs vs . Yani her ağacın bir ağlayan türü de olabiliyor.

Nyon'da bulunan ağlayan ağacın türünü bilemiyorum, ama görünüşüne göre asırlık olmalı. Ağaç dışarıdan bakıldığında biraz hantal çokca da biçimsiz görünse bile içine girdiğinizde kocaman bir oda şeklinde, resimde de göreceksiniz, ağacın içine koca bir merdiven saklanmış durumda ve dışarıdan bakıldığında gözükmüyor bile!

Eski zamanlarda bu ağaçların büyülü ağaçlar olduğuna inanılırmış ve geceleri bu ağaçların içine girilerek meraklı gözlerden uzakta ayin yapılırmış. Şimdilerdeyse daha çok çocuklar ağaç ev olarak kullanıyor.
Bu arada gördüğüm bir etnik dükkandan söz etmeden geçemeyeceğim; uzakdoğu ürünleri satılan bu dükkanda yer zemini olarak talaş kullanılmış ve kayrak taşlarıyla da patikalar yaratılmış. Fazlasıyla japon görünen dükkanı nasıl temizlediklerini bilemem (ez-kaza elektrikli süpürgeyi açsanız zemini de hortumlarsınız, çok da komik olur!!) ama içeri girip bir şey almadan çıkmak pek mümkün değil, ben de bir şeyler aldım ama ne aldığımı sorsanız hatırlamıyorum bile - ıvır kıvır işte...

Mutfağımın yeni hali

2008-12-11T11:34:00.007+02:00

Yemek yapmayı hele hele mutfakları oldum olası severim, uzun zamandır ise işlerin yoğunluğundan dolayı mutfağımı çok bir kenara atmıştım. Gerçi yemek yapmaya devam ediyordum ama bilirsiniz işte mutfak fonksiyonelliğini kaybetmeye başlamıştı. Ben de geçenlerde kolları sıvayıp bir güzel dolapları tekrar düzenledim, en çok kullandığım araç gereçler alt raflara , kullanmadıklarım ise üst raflara... Tencereler, tavalar bir yana, kullanılmayan tabaklarsa kenara..!
Elim değmişken, mutfak masamı da bir gözden geçirdim, Hindistan'da öğrenip sürekli yemeklerden önce benim de tekrar ettiğim bir şükran duası* vardır (aslında tam olarak dua değil ,Bhagavat Gita'dan bir vecize, ama olsun dua diyelim dua olsun!).
Geleneksel olarak yemek yemeye başlamadan önce mutlaka (yemeği koklamadan veya piştiğini kontrol etmek için tatmadan önce) Hindistanda her mutfakta bulunan sunağın önüne getirip burada yemeği Tanrı'ya sunarsınız (bu arada da bu duayı söylersiniz) sonra da *kalan* yemeği de oturup bir güzel siz yersiniz.
Benim evde bir sunağım olmadığı için, masayı biraz dekore ederek amaca uygun hale getirmeye çalıştım. Duvarda bir Şakti** resmim vardı, masaya koyup duvara dayayınca hiç de fena durmadı, bir kaç mum da ekleyince, oldu bile! Ne dersiniz?

*) Vecizenin türkçesi şöyle;
"Brahman adaktır; Brahman erimiş tereyağıdır; adak, Brahman'la Brahman ateşine dökülür; doğrusu, Brahman'ı her an fiilde gören kişi Brahman'a ulaşır". (B.Gita 4.24)
Vecizenin sonunda ise huzur diyerek bitirirsiniz....
(not: Brahman Mutlak'a verilen isimdir)

Vecizenin sanskritçe söylenişi ise aşağıda :
"Om.
Brahmaarpanam
brahmahavir
brahmaagnau
brahmanaa hutam;
Brahmaiva tena gantavyam
brahmakarmasamaadhinaa.
Om Şanti, Şanti, Şantihi"

**) Şakti, evrensel güç demektir, hint ekolünde bu güç kadın olarak tasvir edilir. Çok kısaca açıklamak gerekirse, hint kozmolojisine göre, evrenin yaradılışında Şiva (eril güç) ve Şakti (dişil güç) birlikte hareket etmelidir.

Youtube.com'a giriş ve Manjula'nın Tarifleri

2008-08-27T07:52:00.005+03:00

Bulmakta çok mu geç kaldım?

Aylardır malum yasaktan dolayı youtube.com'a giremiyordum- gerçi hep yakın çevrem bazı liklerden - programlar yükleyerek sorunu çözmüşlerdi benimse vaktim yoktu, ama aklım da hep oradaydı çünkü belki bilirsiniz youtube.com'da Manjula isimli bir Hintli teyze onlarca hint yemeği tarifini paylaşıyor.

Geçenlerde yeğenim Melis'in zehir hafiyeliğiyle bir program bulduk, bir göz atın isterseniz, aromatik hint yemeklerini yapmayı öğrenmek için ihtiyacınız olabilir!
http://www.youtubegiris.com/

Manjula'nın mutfağına konuk olmak içinse , aşağıdaki linke tıklayabilirsiniz...
http://in.youtube.com/user/Manjulaskitchen

Olasılıksız kitabı ve Lost dizisi

2008-08-03T09:21:00.008+03:00

Belki bir kaç aydır hiç roman okumamıştım (son okuduğum roman Yıldız Tozu isimli hayali bir dünya üzerineydi), şirketten arkadaşım Sema da Olasılıksız kitabını hediye edince pek de canım çekmemişti okumayı doğrusu. Nedense fazla popüler olan kitaplarla ilgili bir ön yargım olmuştur hep ve okumayanlardan değilsem eğer en son okuyanlardan biri olurum! Bu kitap da, 34. baskıya giren böyle bir kitaptı.

Doğruyu söylemek gerekirse ilk 200 sayfayı da biraz zorlanarak okudum, malum kitap hediyeydi okumamak da ayıp olurdu bu yüzden kendimi devam etmeye zorladım- sonra birden bir şey oldu! konu açıldı, herşeyin neden ve nasılları açıklanmaya başladı ve yaklaşık 1,5 günde kitabı bitirdim.

Benim gibi sosya bilimler / işletme fakültesi mezunları için orta okul sıralarında kalmış olasılık hesaplarının bir roman ile bu kadar güzel gündeme getirilmesi sanırım en şaşırdığım nokta oldu. Bir diğer konu da gelecek tahminleri ile ilgili bir yeteneğin insan üstü bile gösterilmeye çalışılmadan olağan gösterilmesi oldu; kitabın bir yerinde baş kahramımız şöyle bir şey diyor; "geleceği bilmek imkansız, aslında ben de bilmiyorum, çünkü gelecek tamamen olasılıklardan oluşmakta ve ben bu olasılıkları görüyorum. Ama olasılıklar sonsuzdur bu da bilmemekle aynı şey demektir!"

Mutlaka okuyun, bayılacaksınız!

Bu arada Lost dizisini de bu kez yeğenim Melis'in zorlamasıyla seyretmeye başlamıştım (!), ve beğenip beğenmediğme karar verene dek bir bakmşım 4. sezon bitmiş bile! Ada nereye kayboldu cidden?

Begonvilim ve kitap sehpası

2008-06-15T17:29:00.005+03:00

Geçen gün D&R'da kitap karıştırırken gözüme ilişti, "book chair" isimli bir kitap sehpası gelmiş (ya da eskilerin deyimiyle rahle mi diyorlar?) - çok şeker ve çok kullanışlı, tıpkı şezlonglara benzetmişler, orta kısmı branda bezinden ve tüm iskeleti tahtadan yapılmış. Ayrıca ön kısımlarına koydukları sayfa tutucuları esnek yapmışlar ve böylece kitap ne kadar kalın olursa olsun tutucuları ayarlayabiliyorsunuz. Eğer siz de benim gibi ansiklopedi boyutu kitaplar okuyorsanız (nedense temel yoga metinleri hep bir dev kitap boyutunda oluyor), çok kullanışlı - tavsiye ederim. D&Rdan ya da kendi web sitelerinden sipariş verebilirsiniz ...

Bu arada gecen ay bir resim koymustum bloğa, sadece bir dal gibi görülen bir bitki - işte 1 ay gibi kısa bir süre içinde o bitkinin geldiği hal! Begonvil çiçek verdi, hatta sadece çiçek vermedi, büyüdü serpildi ve çiçeklendi ... Ne kadar güzel olduklarını görmeniz için gözünüzle görmeniz gerekli, fotoğraf makineleri pek iyi göstermiyor , ya da en iyisi kendinize bir iyilik yapın ve siz de balkonunuza bir dal begonvil dikin!

Biz balkon mevsimini açtık, ya siz??

2008-05-11T11:25:00.008+03:00

Havaların ısınmasıyla balkon mevsimini artık açtık - gerçi bir kaç aydan beri yün çoraplarımı giyip hava nasıl olursa olsun sabah kitap okuma seanslarımı balkona taşımıştım ama yine de ürpermeden, güzel bir günde kuş sesleri ile iyice uykuyu silkeleyip rahatça koltuğa uzanıp nescafeyi yudumlamak ve güzel bir kitap okumak başka oluyor ...

Geçen gün hiç olmayacak bir şey oldu ve Pati bir gecesini evin dışında geçirdi, apartman aralıpındaki çöp odasının kapısı kapanınca içeride mahsur kalmış ben de yokluğunu fark edene dek (tüm gece) dışarıda kaldı. Sabah Pati'yi evde bulamayinca yaşadığım paniği tahmin edersiniz - bu nedenle ilk işim hemen Ataşehir Vid concept'e giderek bir tasma ve isim künyesi almak oldu, nasıl yakışmış mı? Bu arada yeni moda, Pati kucağımdan aşağı inmiyor, nereye gitsem gelip kucağıma yapışıveriyor, büyüdükçe "kedi gibi sokulgan oldu!

Bu sene balkonumdaki arap yasemini nedenini anlayamadığım bir şekilde kurudu ben de yerine uzun zamandır gözümü ısıran begonvillerden aldım - yeğenim Melis'in de yardımıyla bir güzel ekmiştik geçen hafta - bu hafta hemen çiçek vermeye başlayarak beni çok şaşırttığını söylemem lazım...!

Yaz geldi, ne güzel!!!

Siz hala et yiyor musunuz?

2008-02-04T21:53:00.000+02:00

Sonunda türkçe'de ! "Skinny Bitch" kasırgasını duymuş muydunuz bilemem ama 2007 senesinde New york Times listelerini alt üst eden ve vegan'lığı tamamen yeni bir açıyla -yani "zayıflamak ve zayıf kalmak" için öneren iki arkadaşın kitabı artık türkçede - okumayana aşk olsun... Bugün tesadüfen Remzi kitabevinden geçerken görüp aldım, trafikte sıkışınca okumaya başadım, evde devam ettim ve işte ! akşam saat 10.00 kitap bitti ve sizlere öneriyorum bile!!!

The Meatrix serisini bir önceki mesajımda paylaşmıştım, bu aralar her nasılsa bir et karşıtlığı propogandasının oldukça yaratıcı örnekleriyle karşılaşıyoruz, kişiyi parmağıyla işaret etmeyen, yiyende suçluluk yaratarak olan biteni "tamamen görmezden gelmesine yol açacak" kadar rahatsız edici üsluplar yerine, çok daha esprili, kişiyi değildurumu hedef alan ve herkesi hayvanların düştüğü bu korkunç duruma iştirak etmemeye ve birey olarak aksiyonda bulunmaya çağıran yayınlar...

Zarif Çıtır da türünün en güzel örneklerinden diyebilirim. Her ne kadar yazaların odak noktası okuyucunun kilo vermesine yönelik olsa da, sistem içerisinde et yemenin "hayvanlara kesilen maliyeti" de kitapta gözler önüne seriliyor - ve okuyucuyu karın doyurmak için bu kadar acı vermeye gerek var mı sorusuyla yüzyüze bırakıyor... Diğer yandan kendileri de sonradan vejetaryen olan yazarlar okuyucuyu yüreklendirerek aynı yoldan kendilerinin de geçtiğini saklamayarak kendilerini yüceltmiyor, sıradanlıklarını koruyorlar.

Bu arada kitap internetten de satılıyor... http://www.ideefixe.com/Kitap/tanim.asp?sid=MT1L3R6XW8P4G4FT84YG ... alıp okumamak için bahane yok! Haydi herkes kitapçılara...

Vejetaryenlik ve Meatrix!!!

2008-01-08T22:30:00.000+02:00

vejetaryenlik konusu hep tartışmalıdır, bazı doktorlar sağlıklı bulurken bazıları mutlaka et yenmesinde diretir. Anneler çocuklarına zorla et verirler, restaurantlarda etsiz yemek bulmakta zorlanırız...
Peki herşey bir yana acaba hiç markette gördüğümüz et ve hayvansal ürünlerin soframıza nasıl geldiğini hiç düşündük mü? Şimdiye dek gördüğüm en güzel (ve en komik) anlatım şekliyle huzurlarınızda Meatrix serisi!!!

The Meatrix I : http://www.themeatrix1.com/
The Meatrix II Revolting : http://www.themeatrix2.com/
The Meatrix II ½ : http://www.moremeatrix.com/

Süt ürünlerini (yoğurt ve peynir) çok seven ben inanın tercihlerimi gözden geçiriyorum... belki de damak tadı için bu kadar eziyet çektirmeye değmez, ne dersiniz?

Yule Ağacı ve Noel kutlaması

2007-12-24T10:12:00.001+02:00

Noelleri kutlar mısınız bilmem, ama yılbaşı ağacı süslemeleri, özel kütük pastaları, hediyeleri ile çok şenlikli olabiliyor kutlamalar. Aslında her ne kadar hrıstiyanlıkla özdeşleştirilmiş olsa da, aslında noel geleneği bulunan kayıtlara göre çok daha geçmişe pagan köklere dayanıyor.
Taa kuzey avrupada köklenmiş olan eski kelt toplumundaki ruhban sınıf diyebileceğimiz druidlerin, ağaç kültürüne dayanan geleneğinde, 21 aralık akşamını "Tanrının tekrar doğması" olarak kutladıkları belirtiliyor, ve bu kutlamalarda çam ağaçlarının kesilerek, gövdelerinin oyuduğu ve oyuklara mumların yerleştirildiği söyleniyor. Aynı şekilde eski mısır kültüründe de benzer kutlamaların yer aldığını söylemek mümkün...
Eskinin ayin geleneğinde yer alan bu uygulama ise bugün daha çok ne anlama geldiği pek de hatırlanmayan bir anane olarak tüm dünyada devam ediyor, bir plaza çalışanı olarak ben de yılın bu dönemini ve iyi niyetini anımsatması için bu uygulamayı yok varsayamadım ve bu sene ofisimde bulunan fikus ağacını süsledim...
Diğer yandan, geleneksel noel kütük pastasını da yapmak bu sene bana nail oldu, ve arkadaşlarla buluşmamızda herşey baştan bir kütük pasta yaptım, herşey baştan demekle kastım şu; kütüğün yanlarında gördüğünüz mantar şeklindeki bezelerden, pastanın kremasına, kekine, ganaş süslemesine kadar herşey ev yapımı... Nasıl lezzetli olduğunu anlatamam, diğer yandan yaklaşık hazırlama süresinin 1 gün sürdüğünü eklemem lazım, yani neden bu kekin senede sadece bir kez noelde yapıldığını da anlamış oldum...!
Bu arada, kekin tarifi, Cook's Illustrated dergisi yazarlarının hazırlamış olduğu "Baking Illustrated" kitabından... Eğer pastalar, kurabiyeler, pizzalar gibi fırınlanan gıdalarla ilgileniyorsanız, mutlaka bu kitaptan bir adet edinmenizi öneririm... www.amazon.com sitesinden siparis edebilrisiniz...
Sonuç olarak herkesin noelini kutlarım!

Yeni Zelanda - Wellington

2007-12-17T09:24:00.001+02:00

Yine cok uzun oldu yazmayali... Bir yogunluktur gidiyor...
Bugun sizinle, Yeni Zelanda'ya yerlesen bir arkadasim olan Gunes'in bir yazisini paylasiyorum...

Bu resimler sehrin dogusunda denize bakan bir yamaca kurulmus olan Ataturk Aniti'ndan. Buraya gelmeden once boyle bir anitin varliginda haberim yoktu. 1990'larin basinda acilmis ve uzerinde Ataturk'un Canakkale'de olen yabanci askerler icin soyledigi sozler yazili ("Kanlarini ndoken ve hayatlarini kaybeden kahramanlar, artik dost bir ulkenin topraklarinda yatiyorsunuz. Bu nedenle huzur icinde yatin. Bizim icin Johnny'ler ve Mehmet'ler arasinda bir fark yok, burada, bizim topraklarimizda yan yana yatiyorlar" diye baslayip ogullarini kaybeden annelere hitaben "Onlar da artik bizim evlatlarimiz oldular" diye bitiyor).
Burada sehre cok yakin olan yuruyuz rotalari var, Istanbul'daki gibi saatlerce araba surup de dogaya ulasmak gerekmiyor yani. Ataturk Aniti da Dogu yuruyus yolu denilen bir rotanin baslangici. Bu sehrin en cok sevdigim ozelligi de bu, modern sehir dokusu ilen yabani doga -tabi olabildigince yabani- nerdeyse icice, dolasirken birinden cikip digerine giriyorsun.

Cok sevgiler

Gunes"

tekrar merhaba... ve Yumurtasız Top-kek tarifi

2007-10-08T17:01:00.000+03:00

Amanın, ne kadar vakit geçmiş günlüğe yazı yazmayalı... Aslında bir dolu şey oldu ama unuttum tabi şimdiden... Madem bugün yazı yazıyorum, bir de tarif vereceğim;

Yumurtasız tarifler, yumurta yemeyen misafirleriniz geliyorsa çok gerekli, ama diğer yandan evinizde yumurta olmadığında acil bir tatlı yapmak istediğinizde de hayat kurtarıyor.

Aşağıdaki tarif, Rosemarie Emro'nun "Baking without eggs" isimli kitabından. Rosmarie, pastane sahibi bir ailenin kızı, ve kendi kızında yumurtaya karşı aşırı bir alerji başlayınca, marifetlerini göstermeye karar veriyor, tarifler o kadar tutuyor ki, en sonunda isteklere dayanamayıp bir de kitap basmaya karar veriyor. İyi de yapmış, çünkü bildiğim kadarıyla lakto-vejetaryen tek batılı tatlı kitabı yazarı şu an kendisi... Bu takdiri de fazlasıyla hak ediyor; kitabı bu üçüncü kez deneyişim, cidden tarifler nefis ve yumurtasız piştiğini anlamanız mümkün değil... Ayrıca, aşağıdaki kekin ortasındaki çikolatalı kremayı tadan konuklarınız çok beğeneceğinden, tariften memnun kalmanız da cabası...

Her neyse, şimdi gelelim tarifimize...

Önce fırını 180 derece C'ye ayarlayıp, açın.
İç sos:
1/2 büyük kutu Pınar Labne peyniri
4 yemek kaşığı Ülker Damla çikolata
1/3 cup toz şeker
1 çay kaşığı nişasta

Peynir ve şekeri mikserle iyice çırpıp, damla çikolataları içine ekleyip kaşıkla karıştırın.

Kek hamuru:
1 1/2 cup un
1 cup toz şeker
1/4 cup kakao
1 1/2 çay kaşığı karbonat
1 cup su
1/4 cup sıvı yağ
1 çorba kaşığı sirke
1 paket vanilya

önce kuru malzemeleri karıştırıp, sonra sulu malzemeleri ekleyip, mikserle iyice çırpın.

Marketten aldığınız kağıt küçük kek kalıplarının yarısına kadar kek karışımından dökün, sonra üzerine 1er çorba kaşığı iç sostan ekleyin. (iç sos hafifçe kekin içine gömülecek.)

Her bir kekin üzerine biraz toz şeker serpin.

Fırında yaklaşık 20-25 dakika, beyaz sosun üzeri altın sarısı olana dek pişirin.
Afiyet olsun.

Yine Teyze oldum!!!

2007-09-01T14:05:00.003+03:00

Yeğenim Melis'i artık tanıdınız, bu sene OKS Sınavına girdi, çok iyi bir puan aldı, istediği gibi bir fen lisesine tam burslu olarak girmeyi başardı!
Tabi, bu kadr çalışan bir çocuğun istekleri yapılmaz mı?!? Hiç istemememize (!!!) rağmen çok istediği bir küçük köpekçiği evlat edindik. Aslında daha küçük bir ırk almayı önerdik kendisine, ama çok kereler hem arkadaşlarında hem de dışarıda gördüğü ve aşık olduğu ırk Golden Retriever'da ısrar edince, biz de alternatifleri araştırdık.
İş kedi köpek almaya gelince insan fark ediyor, burada bir endüstri var; herkes size bir şeyler satmaya çalışıyor, canlı hayvanlar ise çoğu zaman yanlış ellerde sefil oluyor. Bu nedenle biz de PetShop'lardan almak istemiyorduk, şansımız yaver gitti ve bir arkadaşımızın vasıtasıyla İzmir'de bulunan bir köpek çiftliğinden Pafi'yi evimize davet etmeyi başardık! Çocukluğumdan beri hep bir dört ayaklı arkadaşım olsun istemiş olduğumdan dolayı, Pafi'yi hemen ablamların evine veremedim tabi, önce gelip benim evimde 3 gün kadar misafir oldular, ben de tüm işlerimi ona göre ayarlamış ve 30 ağustos'u fırsat bilerek işten izin de almıştım. Pafi'nin gelmesine saatler kala, heyecan dorukta, tüm hazırlıklarımızı tamamlamış, uçaktan inmesini bekliyorduk.
İsminin neden Pafi olduğunu soranlarınız varsa, sanırım benden gençler; benim jenerasyonu büyüten Enid Blyton romanlarını hatırlayanlar ise, Afacan Beşler serisindeki Miço'nun köpeği Pafi'yi hemen hatırlayacaklar (sanırım aynı serinin tekrar basımı yapılmış, ama tüm isimler değişmiş, nerede bizim Reis, Hako, Gamze, Miço ve Pafi...) Kendi çocukluğumdan kalma seriyi yeğenim de okuyunca, çocukluk kahramanımız Miço'yu ve köpeği pafi'yi yad etmeye karar vermiştik uzun zaman önce... (işin komiği, sağlık karnesine nedense "puffy" diye yazmışlar ismini, türkçe isim koyamazmışız gibi!!!)
Pafi ve Pati nasıl anlaştılar mı? İşte resimde görüyorsunuz, Pati önce yadırgadı, sonra yakın takibe aldı, zavallı Pafi'cik ne bilsin, minicik bir bebek daha, arkadaşımızın değimiyle tıpkı "rintintin" gibi her kendisine bakana kuyruk sallayarak arkadaş olmaya çalışıyor. Umarım ileriki günlerde aralarındaki buzlar erir ve birbirlerinin tepesinde uyurlar.
Sonuçta ben tekrar teyze olmanın keyfini çıkarıyorum, Melis ise yeni kardeşinin... İş tabi ablama düştü, o tekrar elinde bez bebek bakıyor..! Pafi mi, veteriner amcası çok sağlıklı olduğunu söylüyor, ilk tur aşıları bir ay sonra bitince bizimle beraber dışarıda koşturmaya başlayacak.

Aramıza hoşgeldin Pafi!

Kızarmış Badem / Ceviz

2007-08-17T15:32:00.000+03:00

Aslında çin yemeği yedikten sonra biraz hazım problemi çekiyorum, ama çok lezzetli olduğu için yine de gidiyorum. Her gittiğimde de, yemeden edemediğim kızarmış cevizleri var tabi, çerez gibi çıtır çıtır yenen ve bugünlerde teneke kutularda satışa da sunulan...
Geçen gün dayanamayıp evde yaptım, tarifi çok basit, siz de deneyebilirsiniz. Yalnız tek bir uyarim var; kızarmış ceviz/badem çok kalorili (12 adedi 850 k.kalori), ona göre dikkatli yiyin!
Evde badem vardı, ben de tarifi bademle yaptım, ama siz cevizle de deneyebilirsiniz.

Malzemeler:
istediğiniz kadar çiğ badem / ceviz
2 kap kadar toz şeker (daha iyi kaplansin istiyorsanız pudra şekeri daha iyi)
Kızartmak için ayçiçek yağı

Önce, istediğiniz kadar çiğ bademleri küçük bir kaba koyarak, üstüne kaynar su ekleyip 2,5 dakika kadar haşlayın. (böylece bademleriniz yumuşayacak).
Daha sonra, bademlerin suyunu süzün (ama, bademleri soğuk suya tutmayın).
Bir kabın içine toz şeker (ya da pudra şekeri)koyup, sıcak sudan çıkarıp süzdüğünüz bademleri şekere bulayın. Bademlerin her tarafı eşit miktarda şekere bulanmalı.
Daha sonra, bir tavaya yağ koyup, kızdırın. Bademleri her iki tarafı kızarana ve rengi altın rengine dönene dek kızartın.
Daha sonra kevgirle tavadan alıp fazla yağını atmak için demir tavaya ya da bulduğunuz herhangi bir yapışmaz yere (mermer tezgah üstü) dökün. Üzeri şekerli olduğundan yapışacağı için kağıt havlu vb malzemenin üzerine koymayın. Ayrıca bademler mümkün olduğunca ayrık soğumalı, birbirine değen bademlerin kabukları soğuduktan sonra ayrılmıyor.
Bademleriniz iyice soğuduktan sonra, bir kaba koyun ve çıtır çıtır yiyin.
Afiyet olsun.

İstanbul'da İnek Sergisi

2007-08-09T13:29:00.000+03:00

Hindistan'a gidenler bilirler, nasıl ki İstanbul'un sokak kedileri ve köpekleri vardır, Hindistan'ın da sokak inekleri var. Bayağı bildiğimiz anlamda grup halinde (daha doğrusu kendi halinde başıboş) gezen inekleri bir çok mahallede görebilirsiniz.
Hindistan doğa ile çok içiçe yaşayarak kendini doğadan soyutlamayan ve kendini diğer varlıkların üstünde görmeyen bir toplum olduğundan, her canlıya eşit yaşama hakkı vererek onları kendi doğal habitatlarından sürmüyor, böylece sokak maymunları, sokak inekleri, ve diğer tüm canlılarla her an karşılaşabiliyorsunuz... İşte İstanbul da bu ay başından beri bir Hint şehrine benzedi!!!
Dünyanın bir çok yerine düzenleniyormuş inek sergisi nam-ı diğer "cow parade", ilk kez İstanbul'da da düzenleniyor, gerçekten çok şeker bir sergi.
İlk gördüğüm zamanı hatırlıyorum, Norah Jones konserine giderken Nişantaşı'ndaki Türk Arap Bankasının önünden geçerken banka önünde inek heykeli görünce, anlam verememiştim..!
Caddelerde ilk ortaya çıkan inekler, daha basit tasarımlarken, artık üzerinde daha çok düşünülmüş ve yaparken emek verilmiş inekler görmeye başladık. Ben de bugün Levent Kanyon önünde yer alan ineklerden fotoğraf çektim.
Arkadaşlarla, hippi İnek, en favori ineğimiz seçildi, kulaklarından küpeler sarkan, burnunda hızması olan, ayak bileklerine halhallar takılmış, saçı rastalı ineği mutlaka bir gidip görün. Ayrıca, ilk öğretim öğrencilerinin yapmış olduğu gökkuşağı inek de görmeye değer... Caddeler ineklerle çok şenlendi, 31 ekim 2007'ye kadar da sergi devam edecekmiş, gazetelere göre 190 inek heykeli caddelere yerleştirilecekmiş, hepsini görürüz umarım...

Sergi hakkında daha fazla bilgi için tıklayınız.

Mantarlı, biberli bulgur

2007-08-05T15:20:00.001+03:00

Köftelik bulgurla sadece kısır yapanların tekrar bir düşünmelerini istiyorum; köftelik bulgur aslında bekarlar için tam bir hayat kurtarıcı, sadece kaynamış suda ıslattığınız zaman pişmesi çok zahmetsiz ve çabuk oluyor, herhangi bir şeyle de karıştırarak yiyebiliyorsunuz!
Bugün kendime ne pişirsem diye düşünürken, evdeki dolapları karıştırdım; evde taze sebze olarak kestane mantarı ve çarliston biber vardı. Ben de, sebzeleri bulgurla karıştırmaya karar verdim. Sonuç çok lezzetli oldu...
Önce yaklaşık 1/2 kap kadar köftelik bulguru bir kaba dökerek üzerini kapatacak kadar sıcak su ilave ediyorsunuz. Üzerini kapatıp bir kenarda bekletiyorsunuz. Bulgur kenarda şişedururken, diğer tarafta sebzeleri hazırlıyoruz.
Önce 4 çarliston biberi büyük parçalar halinde kesiyoruz. Ve yapışmaması için biraz zeytinyağıyla sıvadığımız altı kalın (ya da varsa demir) tavada kızartmaya başlıyoruz.
Biberleri arada bir karıştırarak pişirip, renkleri dönünce, yaklaşık 1/2 paket (175 g civarı) küçük parçalara kesilmiş kestane mantarını tavaya ekliyoruz. Mantarlar yumuşayana kadar tavada çeviriyoruz.

Mantarlar yumuşadığında, zaten bulgurunuz şişmiş ve tavaya konmayı bekliyor olacak! Bulguru da tavaya ekleyerek malzeme ile karıştırıyoruz. Tuzunu ve biberini de koymayı unutmayın (ve hatta sevdiğiniz başka baharatlarla da tatlandırabilirsiniz!)

Yanında isterseniz sade yoğurt ile yiyebilirsiniz. Ya da hint işi olsun istiyorsanız, yoğurdun içine küçük parçalar halinde kesilmiş domatesler koyun, taze kişnişle de tatlandırın.

Afiyet olsun.

Kadıköy'de Nepal Dükkanı ve Friends

2007-08-05T12:03:00.001+03:00

Geçen gün işim Kadıköy'e düştü. Bir arkadaşımla Moda'ya da uğradıktan sonra, dönüşte, Kadıköy iskeleye dönerken, Kadıköy Çarşının oradaki Seven Sanat Galerisinin sokağından girdik. Aslında Seven Sanat Galerisinin çok yakınında olan (ve bir süre önce kapandığını bildiğim, ve tekrar açıldığıyla ilgili fısıltılar duyduğum!) dijital poster mağazasını arıyorduk.
Sonuçta, dijital poster mağazasını bulamadık, ama onun yerine çok şeker bir Nepal yerel kıyafetleri satan dükkan bulduk. Dükkanın ismini alamadım, ama Seven Sanat'ın sokağından girince, 100 m ileride solda kalıyor. Çok şeker bir dükkan, minicik 2 katlı... İçeride Dua Bayrakları, rasta'lı saç tokaları, keçeden yapılmış patikler, bir dolu etnik kıyafet bulabilirsiniz.
En favori ürün ne mi? Bence kesinlikle saçı rastalı gösteren saç tokası...
Mutlaka uğrayın, bugünlerde indirim de var!
Bu arada, Friends dizisinin finalini dün seyrettim, gerçekten çok komik bir dizi, hala (benim gibi) izlemeyenler varsa, mutlaka öneririm!

Ara Cafe ve Norah Jones Konseri

2007-08-02T09:31:00.001+03:00

Bilmiyorum İstanbul'daki son trendi fark ettiniz mi; kahve dükkanları açmak! Üstelik de birbirinin burnundan düşmüş diyebielceğiniz benzerlikte menüler, dekorasyonlar ve çalışan tarzıyla... Peki Beyoğlu'ndaki Ara Cafe'yi bilir misiniz? Fotoğraf Sanatçısı Ara Güler'in sahibi olduğu cafe, butik, kişilikli, özgün cafe'lerin İstanbul'da da olabileceğini hatırlatıyor insana - böylece birbirini taklit eden, fikir geliştirmek yerine mevcut fikri kopyalayan yerler arasından hemen sıyrılıyor.
Galatasaray Lisesinin kapısının tam karşısında yer alıyor, Ara Cafe. İstiklal Caddesinden Galatasaray Hamamına gider gibi yan yola döner dönmez tam "ara"da. Apartman biraz geride kaldığından apartmanı yola bağlayan dar yolu da bahçe niyetine kullanıyorlar, ve çarşamba akşamı bile yer olmamasından müdevaimleri olduğunu anlamak zor değil.
Ardından gittiğimiz Norah Jones konseri ise harikaydı, Come Away with me isimli şarkısıyla başlayan konser, 1,5 saate yakın sürdü, Norah Jones harika sesi ve mükemmel grubuyla tam bir müzik keyfi yaşattı!

Harry Potter ve John Lennon

2007-07-30T18:13:00.001+03:00

Bilmiyorum sadece bana mı öyle geliyor, ama Harry Potter karakteri ile John Lennon arasında sima olarak aşırı bir benzerlik yok mu? Sizleri bilmem ama ben çok bir benzettim. Geçenlerde John Lennon'un Imagine isimli şarkısının videosunu izliyordum youtube.com'da ve bir an karşımda sanki Harry Potter var sandım...

"Imagine" klibini izlemek için tıklayınız.

Hint Yemek Tarifi: Domates Çatnisi

2007-07-29T16:03:00.001+03:00

Hint yemeği sever misiniz? Peki ketçap? Bugün size hint usulü ev yapımı ketçap tarifi vereceğim. Bu yemeği, her yerşeyin yanında servis yapabiliyorsunuz; isterseniz pita ekmeğine batırarak yiyin (dikkat edin parmaklarınızı da yemeyin ama!), ya da pilavın (bulgurla da güzel oluyor) yanına servis edin, ya da dip sos olarak cipslerin yanına koyun.
Hepsi birbirinden leziz oluyor. Denemek için sadece tarifi uygulayın yeter, yapması çok basit.

Önce minik bir tencerenin içine 2 çorba kaşığı kadar sıvı yağ koyun. Yağ kızınca içine baharat karışımı koyacağız.

Baharat karışımı: (Ben baharatları Kozyatağı Carrefour'dan alıyorum, hem herşey bulunuyor, hem de sirkülasyonu yoğun olduğu için baharatlar çok beklememiş/ aromasını kaybetmemiş oluyor.)
1 çorba kaşıpı tane kimyon
1 çorba kaşığı siyah tane hardal
1/2 çorba kaşığı toz zerdeçal
1/2 çorba kaşığı kırmızıbiber
2 defne yaprağı

Baharatları tencerede kapağını kapatıp orta ateşte bir çeviriyoruz.
Hemen ardından sebze karışımını ekliyoruz.

Sebze karışımı:
2 kap doğranmış domates (ortalama 5 orta boy domatese karşılık geliyor)
8 doğranmış taze yeşil biber
1 çorba kaşığı rendelenmiş taze zencefil
1 çay kaşığı tuz

Tencerenin ağzını kapatarak 5 dakika kadar orta ateşte pişiriyoruz. Sonra ekliyoruz:

1 çorba kaşığı mısır nişastası
1 çorba kaşığı toz şeker

Tencerenin ağzını kapatarak 5 dakika daha pişirmeye devam ediyoruz.

Tencerenin ağzını kapatıp biraz demlendiriyoruz. Sonra istersek sıcak sıcak, istersek soğuyunca yiyoruz.

Afiyet olsun!

Harry Potter 7. kitap

2007-07-29T11:36:00.002+03:00

Harry Potter okur musunuz? Evet 33 yaşındayım ve son 8 senedir ben de Harry Potter'ın fanatiklerindenim.
Herşey yeğenim Melis'in bir doğum gününde başlamıştı, henüz 6 yaşındayken, arkadaşlarından birisi Harry Potter kitabı (2. kitap) hediye etmişti. Ben de diğer tüm kitaplarında yaptığım gibi, önce kendim okuyup, okumasında sakınca olup olmadığını kotrol edip, kitabı eline öyle vermek istedim. Malum kitaplar üzerinde hangi yaştan itibaren okunması gerektiği ile ilgili bir ibare yer almadığından bu tip bir filtrelemeyi yapmaktaydık. (Aslında şu an 14 yaşında olmasına rağmen, hala daha ne okuduğuna bir göz atarım).
2. kitap olduğu için aslında isteksiz başladım, üstelik o güne kadar okuduğum çocuk kitapları da çok bir sıkıcıydı. Ama Harry Potter daha ilk sayfadan itibaren beni yakaladı, o kadar ki bir iki gün içinde ktiabı bitirip, koşarak 1. kitabı aldığımı hatırlarım. Sonra da arkası geldi, tabi...
JK Rowling, çok başarılı bir yazar, çocuk kitabi yazıyor olmasına rağmen çocuklara "çocuk" muamelesi yapmıyor, işte bu yüzden çok başarılı. Konuyu (cadılık, mitoloji, batıl inançlar, vs) konuları hakkında inanılmaz bir araştırma yapmış, öyle ki kitabında araştırma kitaplarında bulabileceğiniz detaylara göndermeler yaptığını sıklıkla görüyorsunuz, bu bana aslında Umberto Eco'nun Faucoult Sarkacını hatırlatıyor, Eco da biliyorsunuz gerçekle fantaziyi çok güzel harmanlayan yazarlardan birisi. Üstelik Rowlings her yeni kitapta, eskli kitaplardaki olan olayları daha iyi anlamanızı sağlayan ve doğru ve yanlış arasındaki çizgiyi kafanızda sürekli olarak sorgulattıran bir yazar...
JK Rowling'in bir diğer başarısı da kitabı sadece aksiyon kitabı olarak düşünmemesi, karakterlere de yaşam alanı vermesi, böylece gerek Harry'nin, gerekse çevresinin bir yaşamı olduğunu, sadece kötülüğe karşı savaşan bir çeşit şişirilmiş yapay Rambo karakteri olmadığını size sürekli hatırlatıyor. Harry'nin de korktuğunu, sendelediğini, aslında bu işlere hiç bulaşmak istemediğini ama vicdanının sesini dinlemekten vazgeçemediğini görüyoruz.
21 Temmuz'da çıkan 7. kitap serinin son kitabı olduğu için fanatiklerinin daha doğrusu Harry Potter'ı seven sevmeyen soluğunu tutup beklediği kitap çıkınca, herkes kitapevlerine koştu - daha doğrusu inglizce bilenler tabi. Malesef çeviri kitapların çıkması 2-3 ay alabiliyor.
Ben de Harry Potter serisini türkçe okumaya başladığım için, her yeni ingilizce kitap çıktığında almakla almamak arasında bir ikilem yaşıyorum, kitapta kendi özel terminolojisi olduğu için, ingilizce kitabı aldığınızda sizi şaşırtıyor, kırk yıllık kaymak birası butterbeer, ruh emiciler ise dementor olarak karşınıza çıkınca tadınız kaçıyor.
Ama malesef kendimi tutmayı da diğer yandan başaramıyorum, ve tabi ingilizce kitabı da çıkar çıkmaz alıp, okuyorum. 7. kitapta da böyle oldu! cumartesi çıktığını biliyorsum elbette, ama almadım. Pazar da almadım. Pazartesi günü eleştirileri okumak için internette dolanınca daha fazla dayanamadım, koşarak gidip D&Rdan kitabı aldım. Çalıştığım için gündüzleri okuyamamak tam bir işkence oldu, kitabın her bir sayfası bir sonraki sayfayı merak ettirdiğinden, bulabildiğim her arada (artık kahve arasından, öğle paydosuna, sıkışık trafikte beklerken) kitabı okumayı sürdürdüm. Kitap o kadar güzel ki, şimdiye kadar çıkmış en güzel Harry Potter kitabı diyebilirim, tüm taşları yerine koydu, diğer kitaplarda olan bitene son bir kez daha şekil verdi, güldürdü, ağlattı. Cumartesi sabahı saat 1.00de kitabı bitirdiğimde, yüzümde bir gülümseme ama gözlerimde yaşlar vardı...
JK Rowling çok iyi bir yazar ve kazandığı her bir kuruşu fazlasıyla hak ediyor, güle güle harcasın!

Meryem Ana'nın Evi - Panaya Kapulu

2007-07-19T17:35:00.000+03:00

Daha yeni okudum biliyorsunuz Ata Nirun'un yazdığı Panaya Kapulu isimli kitabı. Eh, bu kadar bilgi aldıktan sonra ve oralardan geçerken Meryem Ana'nın Evine uğramadan gitmek olmazdı...
Efes antik şehrinin yolu üzerinden devam ettiğinizde, Bülbül Dağı denilen bir dağa tırmanıyorsunuz, bu dağ yolu sizi Meryem Ana'nın evine ulaştırıyor. İçerisi daha girişten itibaren çok modern, bir bekçi sizi karşılıyor, otoparkı var.
Otopark'tan iç alana doğru yürüyünce, sağlı sollu sizi kafterya ve dükkanlar karşılıyor - turistik hediye alıp, evine götürmek isteyenler için sayısız Meryem Ana heykelciği ve hristiyan semboller/resimler burada mevcut. Kitabın verdiği heyecanla tüm bu yerleri çarçabuk geçerek eve yaklaştık. Birden etrafın sessizleştiğini ve duyulan tek patırtının çevredeki ormanda yuva yapmış cırcır böceklerinden geldiğini söylemem gerek, bu kadar patırtı yapan cırcırböceğini hiç duymamıştım, sanki "hangimiz daha çok bağıracağız" yarışması yapıyorlardı...
merdivenlerden yukarı çıkarken, sağ yanda yer alan yazıları okuyarak, bilgilendik, gerçi dediğim gibi zaten kitabı okuyup gelmiştim ama olsun! Merdivenlerin sonunda ise, bizi Meryem Ana heykeli karşıladı - kollarını açmış bizi bekliyor gibi bir hali vardı.
Dışarıda bir kaç rahip ve rahibe dışında önce fazla bir kalabalık yoktu, biz de hemen eve girmeyi tercih ettik. Zaten ev dedigimiz bir mini giriş (holden), ana salona girdiğiniz, daha sonra da sağa döndüğünüzde bir ikinci odanın içine girdiğiniz mini bir alana sahip.
Evin girişinde bir kaç küçük sunak yapılmış, bunlardan birinde Ata Nirun'un kitabında geçen rahibe Caterina Emmerich'in de resmi bulunuyor. Bunun dışında, girişin say yanında Efes'in Hanımı (Lady of Ephesus) ismiyla de anılan Meryem Ana'nın bir resmini görüyorsunuz.

Ana salona geçtiğinizde ise, kenarlara oturmanız ve dua etmeniz için sandalyeler yerleştirilmiş, bunun dışında odadaki tek eşya, girişin tam karşısına denk gelen yerde yer alan Meryem Ana Heykeli ve sunağı. Orada bulunan kişilerden, eskiden dilek mumlarının da bu odada yakıldığını, ama odanın duvarlarını isle kapladığından artık mumların dışarıda yakıldığını öğreniyoruz.
Tabi, dilek mumunun işleyiş şeklini bilirsiniz; bir dilek tutarak mumu yakarsınız ve mumun yanıp sönmesiyle dileğinizin gerçekleşeceğine inanırsınız. Dışarıya konan mumların rüzgardan sönmesi durumunda, dileklerin gerçekleşmeme (!) ihtimalinin kuvvetle muhtemel olduğunu göz önünde bulundurmak lazım.
Her neyse, ana odanın sakinliğinin çekim gücünü inkar etmek mümkün değil, bu kadar güzel düşüncelerle dolu olan yerlerdeki huzurlu hava sizi hemen yakalar, bu nedenle biz de biraz oturup sakinleştik. Artık odadan ayrılma vaktimizin geldiğini anladığımızdaysa, sağdaki yan odaya girerek turumuzu tamamladık. Yandaki resimde gördüğünüz bu odada yer alan bir duvar resmi - açıkçası resmin altında bir açıklama olmadığından ve kitaplarda da bilgi olmadığından bu resmi kim yaptı bilemiyorum...
Çıkışta, Meryem Ana'nın şifalı olduğu ileri sürülen kaynak suyundan bol bol içerek yolumuza devam ettik...

Avril Lavigne İstanbul Konseri

2007-07-15T15:24:00.002+03:00

Masstival kapsamında Türkiye'ye gelen Avril Lavigne sahne aldığında ise, tüm gün boyunca neredeyse boş diyebileceğimiz festival alanı tıklım tıklım dolmuştu. Tüm gün bekleştiğimiz için, çevremizdeki genç arkadaşlarla dost olduğumuz konser alanında herkes yerini korumaya çalışıyordu. Bizim bulunduğumuz yer, en önde tam bir Avril fanatiği gençlerin tam ortasıydı - bu gençlerin bir kısmı Avril'in giyimini taklit ederken, bir diğer kısmı ise Avril gibi makyaj yapmaya, saçını benzetmeye ya da Avril gibi davranmaya çalışıyordu... Bu kadar Avril Lavinge hayranı olduğunu doğrusu bilmiyordum!
Heyecandan ağlayanlar, ses tellerini yırtarcanıza bağranlar arasında Avril ise sahneye tam vaktinde çıktı, ve muhteşem konser de böylece başlamış oldu. Önce bayraklar ve yanında dansçıları ile sahneye çıkan Avril karşısında bu kadar coşkulu bir kalabalık görünce biraz şaşırdı sanıyorum, ilk şarkıları son CDsi "The next best thing"nden oldu, daha sonra biraz yeni biraz eski albümlerinden dolu dolu 1,5 saat boyunca aralıksız şarkı söyledi. İzleyiciler mi? Avril'in ilk başlarda gördüğü coşkulu kalabalık bir süre sonra kendini kaybetti diyebilirim; özetle hiç birimiz Avril'i dinlemedik, çünkü hepimiz tüm şarkılarını ezbere biliyorduk ve herkes koro halinde onunla söylemeyi tercih etti.
İkinci-üçüncü şarkıdan sonra Avril'in yüzündeki kocaman gülümsemeden mutluluğu ve şaşkınlığı okunuyordu - açıkçası ben de Avril Lavinge albümlerini dinleyen bir kaç kişiden biri olduğumu sanıyordum, fazlasıyla yanılmışım.
Bu arada Avril'i çok çok yakından gördüğümüzü de söylemeden geçemeyeceğim; güzelliğini böylece hepimiz tescil etme fırsatı bulduk! Arkadaşlar, genelde dergilerdeki resimlerin photoshop harikası olduğunu zaten biliyoruz, duyuyoruz, ama kesinlikle söylemeliyim ki, fotoğraf Avril'e ait olunca, dergi yöneticilerinin işi oldukça kolay, zaten gencecik ve bebek gibi bir yüze sahip, bir hemcinsi olarak ben bile bakmaya doyamadım!!! Bu arada yakından bakınca fark ettim, Avril son zamanlarda Bridget Bardot'yu mu taklit ediyor? Bana tavırları fazlasıyla "Ve Tanrı Kadını Yarattı" filmi zamanındaki Bardot'yu çağrıştırdı...?
Bir konseri başarılı yapan nedir? Öncelikle tabi ki sanatçının performansı ama bir o kadar da seyircinin performansı. Doğrusu bu konserde her ikisi de en yüksek boyuttaydı.. Herkes o kadar mutlu ve halinden hoşnuttu ki, mutluluğu havada hissedebiliyordunuz, sanki uzansanız tutacakmış gibi. Kısacası, konser bir harikaydı ve Avril İstanbul'u sarstı, tekrar ne zaman geliyor?
Bu arada, Avril'in hemen ardından Sinead O'Connor sahne aldı ama hepimiz Avril ile o kadar büyülenmiştik ki, Sinead O'connor'u da pek bir sevmeme rağmen, pek konsantre olamadık diyebilirim... Cidden merakımdan soruyorum, sizce de Avril'den sonra Sinead O'Connor biraz fazla ağır bir isim değil mi? Keşke ayrı bir gün Sinead O'Connor konseri olsaydı da, gidip rahat rahat dinleseydik...

Masstival 2007 Organizasyonu

2007-07-15T14:55:00.001+03:00

Dün biz de yeğenim Melis'i götürme bahanesi ile Masstival'daydık. Daha doğrusu aslında biz Avril Lavigne'i seyretmek istiyorduk, ama sadece Avril'in biletleri satılmıyordu, biz de mecburen tüm gün festival bileti aldık. İlginç ve eğlenceli olacağını düşünerek öle vakti festival alanı olan Parkorman'a gittik.
Düşünün ki oraya zaten eğlenmek için gitmişiz, ne kötü gidebilir ki?
Ama malesef pek de düşündüğümüz gibi olmadı, organizatörler malesef büyük bir ismi getirmenin yeterli olduğunu düşünmüş olacaklar ki, gelen kişilerin temel ihtiyaçları olan yiyecek ihtiyacını unutmuşlardı ya da pardon kendi kişisel beslenme tercihlerini festivale katılan herkese dayattılar.
Tüm gün boyunca biletiniz kesildikten sonra fare kapanı gibi dışarı çıkamadığınız festival alanında -bu yaz sıcağında- sadece hot-dog, balık ekmek, ton balığı, kokoreç ve köfre ekmek servisi yapıldı - ben vejetaryenim ve aç kaldım elbette, bana yemek olarak verdikleri tek seçenek tatlı niyetine waffle idi, o da herhalde kan şekerim düşüp bayılmamam için menüye konmuştu. Ama diğer yandan, zaten fast-food kurbanı iyi beslenmeyen gençlere, bu sıcakta kokoreç yedirme gibi bir süper fikri kim üretti gerçekten merak ettim. Obez olma yolunda giden gençler bu sağlıksız, yağlı ve tüm gün çevrenizde koktuğu zaman vejetaryen olmasanızda midenizi kaldıran bu gıdaları tüketirken, bir kısmı ise hiç bir şeye yememeyi tercih etti, öyle ki Avril'i beklerken tanıştığımız Üsküdar Cumhuriyet Lisesi'nden mezun dört arkadaş aç bir şekilde tüm gün güneş altında bekleştiler.
Ha bu arada, bu kadar kısıtlı sayıda yemek sunulan bir menüdeki içecek seçeneği sonsuzdu diyebilirm, bir konserde içmeyi aklınızdan bile geçirmeyeceğiniz içecekler menüde vardı - hepsi tek bir kare fotoğrafa sığamadı düşünün ki!
Tabi tüm bunlar Parkorman'ın menülü yemeklerinden yemezseniz geçerli, malesef sadece salatasından tatlısına menü olarak hazırlanmış bu yemeklerde de vejetaryen alternatif yoktu (yani ben cidden aç kaldım), fiyatlar ise konserin geneline katıldığı çok net olan öğrenci kitlesi için son derece pahalıydı. (tabi konser bileti kadar bir ücreti, yemek için de ödemeyi kabul ediyorsanız o ayrı!)
Malesef unutulan bir diğer hizmet ise tuvalet hizmetleriydi, öğlen üzeri temiz olan tuvaletler, tuvalet bakımları yapılmayınca saat 15.00 sonrası burnunuzu tıkayarak girdiğiniz yerler halini aldı. Tuvalet kağıdı, ve hatta lavabo yanında sıvı sabun bulunmazlar arasına girdi. Nasıl olup da onca görevli ortalarda dolaşırken, iki ya da üç temizlik görevlisi tutmak bu kadar zor olabiliyor anlayamadık.
Bir diğer unutulan konu ise, gölge altında oturulabilecek alanın sınırlı olmasıydı. Nasıl oluyor da, tüm gün "festival" düzenleyip, iki küçük tenteli alanın yeterli olabileceği düşünülüyor anlayamadım...
Yani kısaca, Avril Lavigne sahneye çıkana kadar keyfimiz kaçtı, bir yandan verdğimiz paraya mı yanalım, yoksa lüzumsuz geçirilen bir güne mi diye kara kara düşünürken, eğer kalkıp eve gitmediysek tek sebebimiz yeğenim Melis'in Avril'i görme konusundaki kararlılığıydı ... Mecburen onun hatırına biz de güneş altında bekleştik...

Ephesus - Efes Antik Şehri

2007-07-10T08:46:00.000+03:00

Şirince Köyünden sonra, bir çırpı Efes Antik Şehrine doğru koştuk. Selçuk Şirince sapağını geçtikten sonra, sağınızda Selçuk kalesi kalacak şekilde giderken dört yol ağzından sağa dönünce, Efes tabelası ile hemen karşılaşıyorsunuz - bunun için sol şeritte kalın, çünkü soldaki dar yoldan dönmeniz gerekecek.
Efes'e daha önce de iki kez gitmiştim ama o kadar güzel bir yer ki, tekrar tekrar gitmekte hiç bir sakınca görmüyorum. Bu kez de, geçmiş seferlerde görmediğim yeni bir çok şey dikkatimi çekti.
Herşeyden önce, bu tip şehirlere geldiğiniz zaman, aslında medeniyetin düşündüğümüz kadar ilerlemediğini anlıyoruz; avluları neredeyse bugünkü Türkiye'den geniş olan, düzgün bir şehir planlamacılıkla herşeyin yerli yerine oturtulduğu bir şehir var karşımızda. İçinde büyük kütüphanesi, tapınakları, tiyatrosu, yerleşim yerleri, belediye meclis binası, hamamı, umumi tuvaletleri gibi ihtiyaç duyulan herşeyi o dönem insanları da eklemişler. Ana yollarını mermerden döşeyip, ticaret yolunu ayırmışlar (herhalde yolun fazla yükten aşınmasına karşı bir önlem olarak, ya da belki de göz zevkini sebze/meyve satıcılarının bozmasını engellemek için).
Bu gisişimiz pazartesi gününe denk geldi, tesadüfen pazartesi günleri halk günüymüş, ücretsiz olarak içeri girdik. Efes şehrinin iki kapısı var, bir tanesi agoraya yakın olan, diğeri ise büyük antik tiyatroya yakın olan; biz tiyatro tarafından girdik...
Mermer yol kapalıydı, tadilat yapıyorlarmış, bu nedenle ticaret yolundan yürüyerek büyük kütüphaneye vardık. Bu kütüphane her gördüğümde beni büyüler; ne kadar heybetli ve ince bir zevkle yapılmış, o dönemde kimbilir ne kadar muhteşem kitaplar vardı içinde - kitap kurdu biri olarak beni bırakın böyle bir yerde kütüphaneci olarak çalışayım, hiç şikayet etmeyeceğime söz veriyorum! Kütüphanenin çatısı -gidenler bilir- yok, ama iç duvarlar ve hatta alt katta bulunan mezar (gezilememesine rağmen) hala ayakta. Dış cephede ise akıl, kader, ilim ve erdemi temsil eden dört kadın heykeli (tanrıça mı desek?) kütüphane girişini süslüyor, bunlardan ikisi tamamen sağlam ; ben size yanda kaderin resmini koydum, onca seneye rağmen sağlam kalarak, bu kadar ihtişamlı görünmesi insanın tüylerini ürpertmiyor mu?
Bu arada, Efes'te zenginlerin oturduğu düşünülen "yamaç evleri"nin, yurt dışı ile ortak yürütülen bir proje ile üstü kapatılmış ve çatılı hale getirilmiş. İçeride kurulan cam-çelik karışımı konstruksiyon ile yamaç evlerini bazı noktalardan kuşbakışı, bazı noktalardan ise oldukça yakından görme şansınız mevcut. Hatta, hala içeride çalışan arkeologları da görebiliyorsunuz. Bu arada, Yamaç evlerini görmek istiyorsanız, ayrıca 10 YTL ödemeniz gerekiyor. Ama ödemenizi öneririm, gerçekten verilen ücrete (ve hatta daha fazlasına) değer!
Bu arada, eğer efes'te bir sanal tur yapmak isterseniz, ya da daha fazla bilgi isterseniz, aşağıdaki linke bir göz atabilirsiniz: www.efesantikkent.com

Şirince Köyü - 2

2007-07-05T12:38:00.000+03:00

Valla Şirince o kadar güzel ki, tek bir sayfada anlatmayı bitiremedim, kaldığım yerden devam etmek istiyorum. Yukarıdaki resmi St Jean kilisesinden aşağı inerken çektim, ortada kiliseyi, yanlarda ise eski rum evlerinin tadil edilmiş halini görüyorsunuz - görüntü çok hoş. İyi ki Şirince'de yaşamayı seçmiş kişiler var da, bizler de onların evinin dış cephelerini görüp neşeleniyoruz!

Tabi Temmuz ayı çok sıcak, sıcak olunca da sık sık sıvı almak gerekiyor. Ama hep de su içilmiyor, su içmişken hadi bir de çay içelim, hadi bir de gözleme yiyelim, yok ev baklavası varmış, teyze elleriyle yapmış diye diye sanırım kilo aldım - zaten azdı kilom iyi oldu :)
Ama köyde gözleme de ne güzel oluyor, incecik yufkayı gözünüzün önünde açıyorlar, tertemiz ve çok sağlıklı. Keşke benim de böyle el maharetlerim olsa, kendi yağtığım hamurların kalınlığını düşünüyorum da, köyde kalsam pek bir dalga geçerlerdi herhalde.
Dönüşte çarşıdan geçerken şarap tadımları olduğunu gördük, likör bardaklarına koydukları şarapları size tattırıyorlar, eğer beğenirseniz alıyorsunuz. Ben de önce araba kullanacağım için tatmak istemememe rağmen sonra dayanamadım ve bir kaç şarabın tadına baktım - meyve şaraplarını seçerek. Burada vişne, kayısı, portakal gibi meyvelerin suyundan şarap yapıyorlarmış, bu şaraplar yemekle değil yemek sonrası aperatif olarak içiliyormuş.
Pek bir şarap kültürüm yok, tek sevdiğim de aslında kırmızı şaraptır - o da bir kadeh, ikinciden sonra başım ağrımaya başlıyor. Ama meyve şaraplarını çok sevdim, hemen aldık, çantaya koyduk tabi - tüketim çılgınlığı böyle bir şey işte...
Neyse güzel köy Şirince'den ayrıldık, dönüşte yol biraz daha kısa geldi. Doğa içinde hayatı, sade ve basit olan ama yaşayan yerleri çok severim, bir gün İstanbul'u terk edip bu tip bir yerde yaşayacağım diye umuyorum, ama Şirince bu tip bir yer mi? Sanmıyorum, çok fazla "şehirleşmiş", nedense beni çekmedi...

Şirince Köyü

2007-07-05T12:03:00.000+03:00

Eski Foça'dan çıktıktan sonra, ilk durağımız Selçuk oldu. Burada aslında Efes Harabelerini görelim istemiştik ama tam yoldan giderken köşede Şirince Köyü tabelasını gördük. Bu kadar nam salmış bir köyü görmeden geçmek olmazdı, hemen saptık.
Şirince köyüne Selçuk'taki tabeladan girdikten sonra 8-9 km dağ yolu ile ulaşılıyor. Yol temiz asfalt, yalnız biraz dar, karşıdan "usta şoförler" geldiği zaman dikkatli olmanız gerekiyor, zira virajlı yollarda biraz fazla hızlı gidiyorlar...
Şirince fazlasıyla turistik bir mini köy, içinde Bodrum pazarını aratmayacak büyükçe bir çarşısı bulunuyor, hem şarapları hem de zeytinyağı ünlü ama bunun dışında çıfıt çarşısı da var. Yine de köy kahvesi dahil normal bir köyde görebileceğiniz işletmeleri de görebiliyorsunuz.
Şirinceyi gezmek için bir plana ihtiyacınız yok, tüm yollar birbirine bağlanıyor. Çarşının içinden geçince labirent gibi dar sokaklardan yürüyerek tepelere doğru çıkabiliyorsunuz. Çıkınca yukarıda sizi bir sürpriz bekliyor, köyün tarihi bir kilisesi var.
St Jean kilisesi, bir anda sokakların arasından köyün en tepe noktalarından birinde (belki de en yüksek noktasıdır) karşınıza çıkıveriyor. Bilmiyorum hiç dikkatinizi çekti mi ama genelde tapınaklar / Tanrı'nın Evleri hep tepe noktalara inşa edilmiş zamanında. Bu arada, kilisenin içi her zamanki gibi boş, umarım içinde bulunan eserler hala Türkiye'de sergileniyordur, malum çoğu zaman bu eserleri görmek için Berlin Müzesi'ne ya da British Museum'a gitmek gerekiyor.
Kilisenin bahçesinde sizi Meryem Ana karşılıyor - Meryem Ana evinin bahçesinde bulunan heykelin aynısını buraya da dikmişler. İçine girdiğinizde ise genişçe bir alanın her iki tarafında ikişer duvar resminden İsa Peygamber sizi seyrediyor. Zaten yolumuz Meryem Ana evine düşeceği için şimdiden Meryem Ana'yı, İsa'yı görmek büyük bir sürpriz oldu. Kilisenin bahçesinde ise ayaklarıma ufak bir şey dolandı, dönüp baktığımda daha neredeyse henüz doğmuş diyebileceğim bir kedi yavrusu gördüm. Neredeyse tek bir işaret parmağınızla kaldırabileceğiniz ağırlıkta, şirin mi şirin, kocaman gözlü bir kedicik. Bana tabi Pati'yi hatırlattı, Paticik şimdi kimbilir neler yapıyordur diye düşündüm, hüzünlendim biraz - keşke o da benimle buralara gelebilseydi ve keyif alabilseydi de birlikte gezebilseydik, ne güzel olurdu. Kedi yavrusunu annesine teslim ettikten sonra yolumuza devam ettik.
Buralar güzelmiş gerçekten...

Bafa Gölü ve Çeri Tesisleri

2007-07-04T22:26:00.000+03:00

Valla arada bir sürü yere gittik, çok gezdik, daha sonra bunları yazacağım, paylaşacağım ama şimdi bulunduğum yer o kadar güzel ki, heyecandan yazıyı öne çektim.
Aslında sabah planımız Bodrum'a gitmekti, Cumhuriyet Gazetesinde çıkan birkaç ilan vardır rutin, arkadaşım bu ilanlardan birine hep gitmek istemiş, bu niyetle yola çıktık... Ama varamadık, çünkü Bafa Gölü'ne aşık olduk!
Hava bugün Didim civarında 37 dereceleri gördü (ve biz deli gibi tarihi eser geziyoruz düşünün ki) artık nefes alamaz haldeyken, arabaya bindik ve yemek yiyecek derli toplu bir yer aramaya başladık. Aydın-Milas yolu üzerinde giderken, Bafa gölüne vardık, hava ısısı birden 30 derecelere düştü! Tamam işte burada yiyelim derken, Natura Otel ve REstaurant İşletmeleri diye bir yer bulduk, ama malesef vejetaryen menüleri yoktu, bende de aşçıya yemek tarifi verecek takat kalmamıştı, dünden kalan pirinci ısıtalım teklifini alınca, zaten sıcaktan yükselmiş olan beden ısım iyice yükseldi, orayı hemen terk ettik.
Ne yapacağız diye karar kara düşünürken, biraz ilerde Çeri Restaurant diye bir tabela gördük, hemen daldık içeri - arkadaşlar biraz salaş ama samimi ve gerçek yerleri bir de üstelik güleryüzlü ev sahipleri seviyorsanız mutlaka gidin!
Ege'ye geldiğimden beri börülce diye ağlaşıyorum (çok severim ve deniz börülcesinin vatanı Ege) ama malesef sadece kebapçı ve gözlemeci bulabildik. Sadece balık lokantalarında meze olarak veriyorlar gözlemeyi. Çeri'deyse, daha ben vejetaryen ne var diye sorunca, ilk cevap zeytinyağlı börülcemiz var olunca doğru adreste olduğumu anladım!!! Hemen park edip yerleştik sandalyelere. Sonra da aslında kalacak yerleri de olduğunu öğrendik, minik bungalovlarda konaklayabiliyorsunuz - biz de kalmaya karar verdik - 2 gece buradayız !
Bafa gölü çok sakin bir yer, gölün suyu biraz tuzlu olduğu için sizi diğer göller gibi yüzerken ağırlaştırmıyor da, rahat rahat yüzüyorsunuz. Önce yüzdük, dinlendik. Ardından yemeklerimiz geldi, börülceyi ben İstanbul'da evde hep zeytinyağı-limon ve sarımsak ile salata olarak yaparım, buradaysa bayağı zeytinyağlı yemeğini yapmışlar, ama nasıl lezzetli olmuş anlatamam. Tarifini öğrenince sizinle de paylaşırım. (malesef resim koyamadım, çünkü masaya gelir gelmez bitirdik!!!). Burası aslında balık restaurantı ama vejetaryen olan bizlere karşı çok kibar ve ilgiliydiler, deniz börülcesi, çoban salatası, ekmek ve üzerine karpuz ve peynir ile tam bir ziyafet çektik!
Çeri'nin yeri çok güzel, araba yolunun alt kısmında, gölün hemen kıyısında yer alıyor. Kendilerine ait bir de zeytinyağı fabrikaları var (tahmin edin bu sene evdeki yemekleri hangi zeytinyağı ile yapacağım?!?), ayrıca tam restaurant'ın karşısında da minicik bir ada. Adanın üzerinde MÖ 200 senesine ait bir tapınak - (daha sonra bizanslılar döneminde kiliseye çevrilmiş), ayrıca adada tavşan ve keçi bulunuyor - Çeri restaurant'ın sahibi olan 3 kardeş kendi elleriyle bırakmışlar bu hayvanları ve her gün besliyorlarmış. Ada yüzme mesafesinde, yarın ilk işim sabah erkenden kalkıp adaya yüzmek olacak...
Yemekten sonra kahve içmeden olmaz, Çeri restaurant'ta kahvenizi özel divanda alıyorsunuz, eski türk kilimleri ile üstü kapatılmış, içi sedir ve yastıklarla dolu, bir de hamur teknesi var ki (benim için bugün masa niyetiyle kendini aştı) keyfiniz tamam olsun. Elimde yine kitabim cırcır böceklerinin melodisini dinleyerek, kahvemi yudumladım...
Kahveden sonra, kısa bir tekne gezisi yapmadan olmaz, tesisin sahiplerinden Burak sağolsun bizi teknesiyle kısa bir göl turuna çıkardı, böylece tesisin karşısındaki adayı ve gölün bizim bulunduğumuz yakasını biraz daha tanıma fırsatı bulduk. Artık yarın sözü var, daha büyük bir tur yapacağız!
Daha anlatacak çok şey var ama temiz hava çarptı sanırım, kısa bir meditasyondan sonra yatacağım artık, sonra devam ederim!!!

Çeri Restaurant ve Konaklama Tesisleri ile irtibat kurmak istiyorsanız, aşağıda bilgileri bulabilirsiniz: İrtibat için: Yalçın Kocakaya ile görüşün lütfen.
Web siteleri: www.bafaceri.com
Telefon: 252. 519 1011 - 537. 794 4778 - 544. 504 4219

Eski Foça'dan merhaba

2007-07-01T23:26:00.000+03:00

Merhaba! Zaten hareketli bir işim var, ama bu kez farklı, çünkü bu kez tatilde olduğum için geziyorum. Bu sene nasıl bir tatil yapacağıma bir türlü karar verememiştim, aslında Hindistan'a gitmek istedim - üstelik gurum Sri NV Raghuramji'nin oğlu Amrıt evlendi geçen hafta - işteki yoğunluk nedeniyle gidemedim aksi gibi, halbuki ne kadar renkli olur Hint düğünleri... biz de bir arkadaşla birlikte arabaya binip kafamıza göre bir tatil yapmayı düşledik...
Birbirimize verdiğimiz iki tane ön koşulumuz vardı; hiç bir rezervasyon yapmamak ve yarını planlamamak!
Arabamız bizi dün öğleden sonra Eski Foça'ya götürdü... Valla dün bana Foça nasıl bir yer diye sorsanız berbat derdim - başımıza gelmeyen kalmadı, ama bu akşam tekrar sorun, muhteşem diye tarif ederim...

Eski Foça, iki ayrı koya yayılmış mini bir belde, asıl Foça'yı ünlü yapan otantik yeri "küçük deniz diye tabir edilen koyun çevresi. Tabi dün biz arabayla indiğimizde, bunu bilmediğimiz için, malesef büyük denizin tarafına girdik, ve gördüğümüz sadece bir marina, 100m uzunluğunda "mini" bir kalabalık plaj ve çarpık yapılaşma oldu.
Planlama yapmayacağımıza yeminler ettiğimiz için, bir pansyion adı bile almamıştık İstanbul'da, ilk girdiğimiz pansiyon bizi yer olmadığından kabul etmezken, ikinci girdiğimiz pansiyon ise gayet istemeyerek ve fiyatta liste fiyatının üstünde bir fiyata kabul etti. Dilon Pansiyon ismindeki bu yere aman gitmeyin. Parayı peşin istiyorlar ve bunu kapınızı gece yarısı çalarak yapıyorlar - arkadaşın üstünde nakit para çıkmayınca ve kredi kartı ile ödemek isteyince, hiç üşenmeyip sabahı beklemek yerine, apar topar arabayla dökük bir benzinciye götürüldü ve kredi kartı slibi çekildi. Olacak şey değil, sanki kaçacağız! Ardından fatura istediğimizde, faturanın "sabaha" verielceği söylendi - yani parayı peşin alıyorlar ama yazar kasaları işlemiyor, artık buradan yetkililer duysunlar - biz belediye başkanını görünce kendisine durumu anlattık, anlamıştır umuyoruz. İşin çivisini çıkartan olaysa, sabah oldu; akşam benzinci dönüşü hangi araba sizin diye soran pansiyon sahibine araba gösterilince, sabah arabayı bir kontrol etmeden binmek istemedim, ve ön tekerleğin altına dikkatlice yerleştirilmiş kırılmış şişe buldum, üstünden geçsek, lastik kesin yarılır..! Her neyse, kazasız belasız oradan ayrılınca, ilk işimiz bu densizleri belediye başkanına işikayet etmek oldu, artık bundan sonrasıyla jandarma ilgilenir. Sonradan öğrendiğimize göre, bu "pansiyon"u işletenlerin Foça'lı olmadığını, Aksaray'dan geldiklerini ve Foça'lıların böyle bir pansiyon olduğunu bile duymadıklarını öğrendik, orada tanıştığımız Foçalı dostlarımız bizler kadar olanlara üzüldü...
Her neyse, biz bu tatsız olayı unutup, yolculuğumuza dönelim. İlk gün dediğim gibi tam bir fiyaskoydu. Ama gün ağarınca doğan güneş keyfimizi yerine getirdi tekrar. Eski Foça'nın ikinci koyu olan küçük deniz ise, dar bir boğaz gibi aslında - bir parça Haliç'i andırıyor, ama daha dar. Her iki yakaya sıralanmış balık lokantaları ve otel/pansiyonlar ise akşamları çevreyi ışıl ışıl yapıyor. Çok hareketli ama bir o kadar da sakin, Bodrum'da görmeye alışkın olduğumuz barlar sokağı patırtısı burada yok, her yer çok makul denebilecek bir seste müzik çalıyor, herkes neşeli ve mutlu görünüyor. Tam bir tatil beldesi yani.
Sabah olduğunda, ilk işimiz akşamdan gözümüze kestirdiğimiz teknelerden biriyle tekne turu yapmak oldu, diğer yandan öğrendiğimize göre pazar sabahı Kabotaj - denizcilik bayramı kutlamaları vardı ve eski Foça özellikle askeri bir alanda olduğundan merasimler çok canlıydı. Önce tören ve istiklal marşı, ardından protokolün denize açılmasıyla bir mini deniz şovu yapıldı. Ardından biz de kendi teknemizle denize açıldık. Deniz suyunun rengini görüyorsunuz... İşte Ege'deyiz!
Tüm gün tekneyle ekte gördüğünüz koyları dolaştık, ne kadar güzeller! Üstelik yeni arkadaşlarımız oldu teknede, teknenin sahibi olan Okan Bey, kızı Melis'i o kadar iyi yetiştirmiş ki, Melis tam bir pırlanta. Hem tekne işlerinde babasına yardımcı oluyor, hem de bize eski foça efsaneleri anlatıyor, üstelik yaşı sadece 13 olmasına karşın Türkçe'yi kullanma biçimi ve kelime haznesi Foça ilk öğretim okulunun övülmesini hak ettirecek düzeyde. Kendisi aslen Foça'lı olan Okan Bey, Melisim isimli teknesiyle turlar düzenliyor (arkadaşlar bugüne kadar gördüğüm en temiz tekne, tavsiye ederim. İrtibat için 535.256 8775 - 537. 495 0666). Eşinin Foça içinde bir dükkanı var, ayrıca ailelerine ait bir de pansiyonları var; işte ben şu an size o pansiyondan bu günceyi yazıyorum. Siren Pansiyon uygun fiyatları (gecesi 2 kişi için oda kahvaltı dahil 50 YTL), temizliği ve güler yüzüyle dikkat çeken bir yer, eğer Foça'ya yolunuz düşerse tavsiye ederim (tel: 232. 812 2660), yanda Okan Beyin Melis'le Melisim teknesi önündeki resmini görüyorsunuz.

Bu arada, tabi Eski Foça tarihi bir yer, Eski adıyla Phokaia diye geçiyor ve içinde bir Anatanrıça Kibele Tapınağı ve kendt surları ile Beş kapılar isminde surların içindeki kapılardan geçilerek girilen bir anfitiyatrosu bulunuyor. Kibele tapınağı henüz restorasyonu bitmediğinden aslında ziyarete açık değil, sadece yukarıdaki sütunları ve aşağıda bir kibele taş oyması görmek mümkün - bu oymaya "Phokaia'nın Kibelesi" ismi verilmiş.
Anfitiyatro ise, bugün de hizmetini devam ettiriyor, bunun için, içine banklar kurulmuş, mini bir sahne yapılmış, keşke bir etkinlik olsaydı da seyretseydik dedirttiriyor...
Sonuçta, Eski Foça'da bir efsane varmış, Foça'nın Karataşı ünlüymüş, bir kez bu karataşa basanlar bir daha Foça'dan ayrılamaz, tekrar tekrar ziyaret ederlermiş, sanırım biz bastık! Daha Foça'da olmamıza rağmen, şimdiden tekrar ne zaman geliriz diye planlamaya başladık!

Boğaz sefası

2007-06-28T09:07:00.001+03:00

Güya İstanbul'da yaşıyoruz... İstanbul'da eğer açıkhava konserlerine gitmiyorsak, Kapalıçarşı'yı adım adım bilmiyorsak, Galata-Eyüp gibi tarih kokan sokakları gezmiyorsak, Kavaklar'a gitmiyorsak, senede bir boğaz turu yapmıyorsak İstanbul'da yaşıyoruz denilebilri mi? Tüm bunları çıkardığımızda geriye İstanbul'un sadece trafiği, pahalılığı, çamuru ve tozu kalıyor...

Son dönemlerde bir tesadüftür her sene tekneyle boğaz turu yapar oldum. Geçtiğimiz akşam da şirket "yaza merhaba" günümüz sebebiyle yine boğazdaydık. Havaların gece 33 dereceyi gösterdiği bu günlerde, harika bir fikirdi doğrusu...

Öncce Kabataş, sonra Beylerbeyine uğrayan tekne, hepimizi aldıktan sonra yavaş yavaş Karadeniz'e doğru gitmeye başladı, boğaz o kadar güzel ki, gerek boğazı çevreleyen tarihi yalıların güzelliği, gerekse her girinti çıkıntıda sanki farklı gölleri geziyormuşçasına sizi alıp götüren manzarası görülmeye değerdi.

Akşam hava karardıktan sonraysa, şehir ışıkları bir başka güzel görünüyor. Tüm eski şehirlerin hep su kenarlarına kurulmasına şaşmamalı, belki de atalarımız sadece ihtiyaç olduğu için suyun çevresinde toplanmadılar, onlar da bizler gibi suyu ve suyun üzerine düşen yansımaları seyre daldılar!!!

Böyle bir gezide neye ihtiyaç olur, iyi arkadaşlara! İşte benim de şansım bu gezide yanımda iki iyi arkadaşımın da bulunmasıydı, tüm gece Selin ve Ayşe ile daha bir keyifliydi!
İyi ki gitmişiz...

Evanescence Konseri

2007-06-25T17:47:00.001+03:00

Dün akşam Kuruçeşme Arena'da Evanescence konseri vardı, bilemiyorum siz de orada mıydınız? Amy Lee'yi çok severim, gerçi başından sonuna kadar çıkardıkları iki CDyi dinleyemiyorum, bir yerden sonra şakaklarımdan başlayan bir ağrı saplanıyor kafama (!) ama yine de bir çok şarkısı dilimde dolaşıyor...
Aslında yeğenim Melis'in mezuniyeti dolayısıyla bu yaz konserlerine bir kaç bilet almıştık, yani kendimiz için değil, onun için gidiyoruz, biz sadece refakat ediyoruz. Ama durum böyle değil tabi, ben de Melis kadar zıpladım.
Gerçi zıpladım demek yanlış oldu, çünkü gitmeye gitmeye unutmuşum rock konserlerinde - pop konserlerinde olduğu gibi zıplanmıyor, sadece bir kol havada rock işareti yapıyormuşsun. Seneler önce Rolling Stones Ahmet San'ın organizasyonuyla İnönü Stadyumuna geldiğinde ne yapmıştık valla hiç hatırlayamadım.
Ama tek bildiğim, ben ellerimi çırpınca, ya da zıplayınca konserde yeğenimin deyimiyle "ezik" oldum, hiç "cool" değildim yani... :) Bir gün ben de bu kelimelerin altını bu küçük bey ve bayanlar gibi dolduracağım, çok azimliyim.
Amy Lee, ilk çıkış parçası olan ve listelerde o sene aylarca kalan balad'ı My Immortal'ı konser bitimine saklamıştı, hep birlikte söyledik ne kadar güzeldi anlatamam...
Bu konserde hiç beklemediğim bir kaç şey oldu; 1. konser zamanında başladı, zamanında bitti, 2. hiç ara verilmedi, 3. tamamen canlı konserdi hiç playback yapılmadı... Gerçekten çok güzeldi, iyi ki gitmişiz.

Horsham, Sussex, İngiltere

2007-06-22T16:18:00.000+03:00

İş gezilerinden birindeydim, yine 2 günlüğüne toplanıp sırtımda sırt çantam geziyordum hafta başı. Yarım günlük bir toplantı için bu kez yolum Horsham şehrindeydi. (Horsham, İngiltere'de Lonfra'nın günayinde kalan Batı Sussex bolumunde yer alan küçük bir şehir.)
Daha havalimanından iner inmez, uzun zamandır -en az 1 yıl oluyor- ingiltere'ye gelmemiş olduğumu hatırladım, güvenlik ne kadar artırılmış! Pasaport kuyruğunda en az 100 kişi bekliyordu. Ama hoş olan şey, Istanbul uçağı ile yakın zamanda Hindistan'dan da uçak inmiş olmasıydı; bir anda kendimi sarilere bürünmüş kadınlarla çevrelenmiş buldum!!!
Yaklaşık 1 saatlik bekleyişten sonra, havalimanında beni karşılamaya gelen araba ile Horsham'a geçtik. Yol o kadar güzeldi ki - ben pek ingiltere'yi sevmiyorum, sürekli yağmur yağdığı ve güneşi neredeyse hiç görmediği için, ama istanbul'da 30 derecenin üzerinde sıcaktan oraya gidince, insan yağmurun serinliğini özlüyormuş meğerse... Her yer yemyeşil ve hafif serin, tam bir bahar havası var. Şöförle konuştuğumda, bana bu sene yazın İngiltere'ye hala gelmediğini ve mevsimin normalin ötesinde soğuk olduğunu söyledi - yani bizim tam aksimiz...
Kaldığım otelin (cisswood house) bir resmini yana koydum, çok güzel bir otel - tam ingiliz usulü olduğundan biraz kasvetliydi gerçi ama içinde Spa merkezi dahil herşey vardı, yani dışarıdan klübe gibi göründüğüne aldanmayın, içi çok genişti.

Ertesi gün güç topladığımda ise ilk yaptığım şey hemen çevre gezisine çıkmak oldu. Tüm yol boyunca sıra sıra dizilmiş çiçekler içindeki küçük evler görülmeye değerdi, bir kaç tanesinin resmini çektim, yanlarda görebilirsiniz.
Bir de unutmadan eklemek lazım tabi; biliyorsunuz ingilizlerin pek yemek kültürleri gelişkin değil, bir fransız mutfağı, osmanlı mutfağı, hint mutfağı gibi nam salmış mutfakalrı yok, hatta bir ABDli gezginin dediği gibi mutfak sanatı ingiltere'de unutulmuş, eski bir sanat dalı! Bu nedenle avrupaya gidildiğinde ne yenir? Eğer benim gibi peynir delisiyseniz, peynir elbette. Yine kaldığım iki gün boyunca peynir çeşitlerine daldım diyebilirim; en sevdiğim mi hangisi? Hala Camambert!

Yenilebilir bitkiler...

2007-06-13T09:10:00.000+03:00

Bilmiyorum siz de baharati seviyor musunuz? Yoga'ya olan ilgim ve Hindistan'a olan yakınlığım bana baharatı sevdirdi, kuru baharattan da yavaş yavaş taze kokulu otlara yöneldim.
Eskiden nane benim için sadece kısırın içindeki bir aroma iken, şimdi nane çayına kadar bir çok yerde kullanıyorum. Tüketimim artınca da, kreatif olmak zorunlu hale gldi tabi, yoksa her gün markete gidip bir demet nane, bir demet mercanköşk almak oldukça zor ve zahmetli.
Bir kaç farklı denemeden sonra şunu fark ettim, otların hepsi çok "arsız", siz marketten aldığınız taze otu makasla kesip, hafifçe gevşetilmiş toprağa daldırdığınızda, hemen kökleniyor. Bu şekilde, evde bir demet alıp da fazla gelen maydanoz, nane, hatta küçük pahalı kutularda satılan mercanköşk, biberiye, dağ kekiği gibi tüm otları evinizde yetiştirebilirsiniz.

Üretim talimatı:
1. Eğer mümkünse Bauhaus'ta satılan ve tohum büyütmekte kullanılan sıkıştırılmış liften yapılmış özel saksılardan eğer yoksa mümkün olduğunca küçük saksılarda (alt kısmında drenajı olursa daha iyi olur) toprak yerleştirin. Tüm otlar gevşek ve biraz kumlu toprağı seviyor, yine Bauhaus'tan bu toprağı alabilirsiniz.
2. Marketten aldığınız otun en taze görünen tepe dallarından yaklaşık 6-7 cm uzunluğunda 5-6 dal kesin. Eğer varsa, alt yapraklarını temizleyin. Üst bölümde bir kaç yaprak kalsın ki, bitki beslenebilsin.
3. Mümkün olduğunca bitkiyi zedelemeyin - alt yapraklarını makasla/bıçakla kesin. ve toprağa daldırın.
4. Bitki kendine gelen dek her gün ya da gün aşırı su vermeniz gerekecek. Toprak kurudukça su verin diye genelleyebiliriz.

Sonuçta, elbette ektiğiniz bitkilerin bir kısmı solacak ama büyük çoğunluğu tutacaktır. Ve eğer sabreder ve bitkiyi kesmezseniz (yemezseniz), yaz ortası ve sonuna doğru muhteşem çiçekler açacaktır. Geçen sene çektiğim resimleri bulamadım, bu yaz sonu çeker sizlerle de paylaşırırım, ama genel bilgi olarak kekiğin salkım şeklinde minik beyaz çiçekler, nanenin salkım şeklinde mor çiçekler açtığını, biberiyenin ise eğer iyi bakrsanız çalı haline gelip, ilk baharda mavi çiçekler açtığını söyleyebilirim. O kadar güzel görünüyorlardı ki geçen sene koparmaya kıyamadım, ama bu sene belli mi olur, belki yiyebilirim...

OKS bitti...

2007-06-11T08:42:00.001+03:00

Sonunda OKS bitti (yandaki resimde Melis'in sınava girdiği okulu görüyorsunuz), ne kadar uzun bir seneydi çocuklar için. Yeğenim Melis'i görmesem ne olacak canım alt tarafı bir sınava giriyorlar diyeceğim, ama malesef durum böyle değil. Çocuklar dershaneye gidince, diğer arkadaşlarıyla ister istemez yarışmaya başlıyor, sanki "değer"i sıvan sonuçlarından aldığı puana endeksliymişçesine çalışıyor, başka herşeyi bir kenara bırakarak.
Tüm sene boyunca ne bir kitap okudu, ne doğru düzgün dışarı çıktı diyebilirim, çok çalıştı, çok bunaldı. Şükür ki, sınavı iyi geçti ve istediği okullardan birine girebilecek. Ama ya giremeyenler?
Keşke tüm okullarda tamamen eşit eğitim verilse, böylece çocukların sadece evlerine en yakın okula gittikleri, ölüm-kalım sınavına girmedikleri bir düzen kurulsa, keşke okul düzeni performans yönetimi yapan şirketlerdeki gibi olsa, çocuğun 2 saatlik performansına değil, uzun dönemli performansına bakan bir sistem kurulsa. Ah keşke...

Bu arada bir kedi daha katıldı ailemize, eniştemin ofis kapısına 1,5 aylık bir kedicik yanaşmış ölmek üzere olan, dayanamayıp almışlar içeri, nasıl oyun seviyor ve ne kadar şeker anlatamam, şu an sadece kucaktan kucağa geziyor... İsmi mi? Pati'den esinlenerek Paticik koyduk...

Yeğenim mezun oldu...

2007-06-08T16:24:00.001+03:00

Çarşamba günü yeğenim Melis'in mezuniyet töreni vardı; 8 yıllık temel eğitimi tamamladı. Aslında eğitimine yuva sınıfından itibaren Özel Kalamış Okullarında başlamıştı (ben de oradan mezunum), ama okul kapanıp yerine Hoffman inşaat "residence" yapmaya karar verince, geçen sene tüm öğrenciler yeni okullara transfer olmuşlardı. Melis ve yakın arkadaşları da, öğretmenlerinin de geçtiği Atacan Okullarına geçmişlerdi.

Yapılan tören o kadar güzeldi ki, sanki sahnede diplomasını alan cüppeli, kepli kız ,daha iki gün önce elimize alsak acaba incitir miyiz diye çekindiğimiz minik bebek değildi... Zaman ne çabuk geçiyor.
Bu pazar günü OKS sınavı var biliyorsunuz, hem Melis'e hem de sınava girecek tüm çocuklara zihin açıklığı diliyorum.

Patates Kızartması yemeyene aşkolsun

2007-06-07T16:11:00.001+03:00

Merhaba,

Siz de benim gibi patates kızartması sevip, aşırı yağlı ve kalorili olduğundan suçluluk duyduğunuz için yiyemeyenlerden misiniz? İşte size bir öneri. Normalde mutlaka alternatif kızartma yöntemini duymuşunuzdur, fırını orta sıcaklığa getirirsiniz ve yağlı kağıt serilmiş bir fırın tepsisi üzerine dondurulmuş patatesleri dizersiniz, 30-40 dakika fırında bekletince, kızarmış gibi olur. Ama bu benim için çok uzun süren ve fırının sürekli ses çıkarmasından dolayı Pati'yi de ürküten bir yöntem.

Ben de yeni bir yöntem keşfettim:
İhtiyaç malzemeleri:
Tava: Ikea'dan geçtiğimiz günlerde demir kızartma tavası almıştım. Demir tavaların en büyük özelliği (1) kullanıldıkça, altının yapışmaz tava haline gelmesi ve teflon tava niyetine kullanılabilmesi ve (2) demirin iletkenliğinden dolayı ısıyı tavanın her bir yanına eşit olarak dağıtması ve (3) yavaş yavaş ısınıp, ısıyı uzun süre muhafaza edebilmesi (diğer altı ince tavalar, aniden kızıp yemeği yakabiliyor dikkat etmezseniz...)
Dondurulmuş patates: İster elma dilim alın, ister parmak patates, hiç fark etmiyor, süper lezzetli oluyor. Dondurulmuş patatesler zaten ön kızartma işleminden geçmiş olduğu için, zaten yarı pişmiş durumda satılıyor, yani siz sadece buzunu çözüp, biraz kızartınca yiyebiliyorsunuz. Bu arada bir not; elma dilim patates, daha çok sotelenmiş patates gibi olurken, parmak patates gerçekten patates kızartması lezzetinde oluyor.

Pişirmesi: İşte bu demir tavalardan birini alırsınız, orta ateşte kızdırırsınız, dondurulmuş patatesleri üzerine buzluktan çıkarır çıkarmaz dökersiniz ve arada bir çevirerek her yanını 5 dakika kadar sotelersiniz. İşte bu kadar. Tavadan alınca artık isterseniz üstüne tuz dökün, isterseniz baharat karışımı yapıp üstüne serpin, siz bilirsiniz.

Afiyet olsun.

Moda'da Cheesecake...

2007-06-04T11:55:00.001+03:00

Bu cumartesi sabah kahvaltısına Moda'daki Kemal'in yerine gidelim diye sözleşmiştik şirketten arkadaşlarla (resimde Sema'yı kızı Tuna ile görüyorsunuz), ben de biraz daha brunch havasında geçeceğini bildiğim için, cheesecake yapma sözü vermiştim. Cuma günü başımın ağrısından duramayınca, malzemeleri almama rağmen, cheesecake'i yapamadım. ama bu beni durdurmadı tabi.
Erken kalkan biri olarak, Cumartesi günü sabah 6'da ilk işim mutfağa koşmak ve malzemeleri birbirine karıştırmak oldu. Normalde, cheesecake'in biraz (hatta 12 saat) buzdolabında dinlenmesi gerek, ama dinlenmeden yedik, gayet de güzeldi...

Tarifi her zamanki gibi kendime göre değiştirdim, ama bazını "The 50 Best Cheesecakes in the World: The Winning Recipes from the Nationwide "Love that Cheesecake" Contest" isimli kitaptan aldım. Bu kitabı cheesecake seven herkese tavsiye ederim, minicik bir kitap ama içinde onlarca farklı lezzette cheesecake var ve tarifleri birebir tutuyor.

Benim tarif Nassau Inn/NJ şefi Michael LaCorte'un tarifinden esinlenerek hazırlandı;

Vanilyalı cheesecake:
Tabanı:
20 adet ufalanmış peti-beurre bisküvi (ben çifte kavrulmuş kullandım)
1/2 cup yumuşatılmış tereyağı
2 çorba kaşığı toz şeker

Bu malzemeleri bir kabın içine koyup karıştırın. Ben elimle yoğuruyorum, böylece elimin ısısıyla tereyağı da erimiş oluyor. İyice malzemeleri karıştırın. Daha sonra altına aluminyum folyo ya da yağlı kağıt sermiş olduğunuz kelepçeli 20 cm çapındaki yuvarlak kek kalıbına iyice yayın. Elinizle sıkıştırın. Taban tamamen malzeme ile kaplanmalı. Bunu kenara koyun.

Fırını 175 derecede ısıtmaya başlayın. Sonra ana malzemeye geçin.

Pasta ana malzeme:
1 kg labne peynir (ben pınar kullandım)
500 g ricotto (tuzsuz lor peyniri, büyük marketlerde satılıyor, ben Caddebostan Migros'tan aldım)
1 3/4 cup toz şeker
2 paket şekerli vanilin
6 adet yumurta

Labne peyniri, tuzsuz loru bir kaba alın. El mixeri ile çırparak peynirleri birbirine karıştırın. Sonra, her bir seferde bir tek yumurtayı kırarak peynirle karıştırın. Tüm yumurtalar bitince, toz şekeri ve son olarak da vanilyayı karışıma katın. Pürüzsüz bir karışım olmalı. Bunu kek tabanının üzerine dökün.

Fırında 1 saat pişirin.
1 saat sonra, fırını kapatın. Kapağını açmadan 1 saat daha fırında dinlendirin. (bunu yapmazsanız, cheesecake'in üzerinde çatlamalar olur) İyice ılınınca, kabından çıkarmadan buzdolabına koyun ve 1 gece bekletin. (ya da benim gibi sabırsızsanız, hemen yiyin!).

Afiyet olsun...

Bu arada ufak bir not, eğer kendinize yurt dışından yemek kitabı alıyorsanız, uluslararası ölçü birimleri olan cup ve kaşık birimlerini tutturabilmek için birer set ölçü kabı ve kaşığı almanızda fayda var. Şu an Mudo Concept mağazaları metal setler satıyor, yaklaşık 35-40 YTL yatırım yaparak, edinebilirsiniz. Eğer bu kadar para vermek istemem diyorsanız, Ikea mağazaları plastik setler satıyor, bunu da satın alabilirsiniz.
hiçbirşey alamam diyenler için; 1 cup karşılığı 236,6 ml'dir.

Sakin bir gün

2007-05-31T09:17:00.000+03:00

Dün ayın, bulutsuz ve berrak gökyüzünde ne kadar parlak ve göz kamaştırıcı göründüğünü gördünüz mü? Yandaki resim, dün akşam sahil yolunda çekildi, sağ üst köşede gördüğünüz parlaklık aya ait! 1 Haziranda da (dolunay olduğunda) umarım hava bulutlu olmaz ve yine ayı seyredebiliriz...
Elimdeki kitap mı? "İsa Peygamberin Gizli Öğretisi"ni okumaya devam...

Panaya Kapulu Meryem Ana Evinin Sırrı

2007-05-29T13:04:00.002+03:00

Arkadaşlar, bu arada geçen ay Nezih Kitabevinde görüp, almadan çıkamadığım bir kitabı sizlerle paylaşmak istiyorum; Ata Nirun tarafından yazılmış
Panaya Kapulu Meryem Ana Evinin Sırrı isimli kitap, Efes kalıntılarına yakın olan Meryem Ana'nın evi hakkında oldukça ilginç tezler ortaya atıyor; eğer Anadolu tarihi ile ilgileniyorsanız bir göz atmanızı öneririm, ilginç bir kitap.

Burgaz Ada

2007-05-29T12:51:00.001+03:00

Artık İstanbul'a yaz geldi, orası kesin. Cuma günü fırsattan istifade izin alarak hafta içi İstanbul'da vakit geçirmek istedim; rotamız Burgazada'ydı.
Adaya iner inmez sanki yeni bir gün başladı; hafta sonları gidilemeyecek kadar kalabalık olan ada sessiz ve sakin bir güne hazırlanıyordu, çiçekler açmış, bitkiler yeşermişti. Hatta yol boyunca bize eşlik eden erik ağaçlarında erikler olgunlaşmıştı - çocukluğumdan beri bu kadr çok dalından erik koparıp yemediğimi söylemem gerek, yol boyunca her gördüğüm ağaçtan erik yemekle yetinmeyip, bir de üstüne ceplerimi erikle doldurdum...!
Kalpazan Kaya'ya vadığımızda Sait Faik heykeli karşıladı bizi, bir insan boyunda yapılmış heykel, bir taşa oturmuş denizi seyrediyordu. biz de, çay bahçesinin biraz daha alt bölümlerine doğru kayıp, gözden uzak, sessiz bir köşesine çekildik. Tüm gün bir sandalyenin tepesinde kitap okudum dersem inanır mısınız? Ergun Candan'ın kitaplarını zaten çok severim, bu kitap da, "Son üç peygamber" kitabındaki İsa Peygamber bölümünün daha genişletilmiş ve Thomasın İncili bölümleri eklenerek zenginleştirilmiş ve İsa Peygamberin dağdaki vaazı esnasında sölyediklerinin yorumları yapılmış olarak tekrar kaleme alınmış. Bir çırpıda 150 sayfa okuyuverdim diyebilirim, hala da kitap yanımda gaziyorum, bittiği zaman fikirlerimi paylaşırım.

23 Nisan - Uçurtma Şenliği

2007-05-29T12:46:00.001+03:00

İşte Pati ve işte sahil yolu! 23 nisan'da uçurtma şenliği olduğunu duyunca, Pati'yi arkamda bırakarak sahil yoluna gidemedim, gönlüm elvermedi. Ben de yanıma aldım, işte kanıtı!

Pek dışarı çıkmayı sevmemekle birlikte iyi bir hava değişikliği oldu aslında ona da, gerçi biraz kalabalıktı ama çok sakin ve uslu olduğu için, hiç yanımdan ayrılmadı - üstelik de tüm cesaretimle bir tasma bile takmamıştım boynuna!
Yalniz kendisine büyük ebatlarda bir "kaka havuzu" göstermek için plaja götürdüğümde çok ürktü, artık onu ürküten denizin hacimsel büyüklüğü müydü yoksa kuşların (martılar çevremizde uçuşuyordu) çokluğu mu bilemedim, ama pek haz etmediğini söyleyebilirim....

Bodrum-Marmaris-Fethiye

2007-05-29T12:39:00.000+03:00

Yine iş seyahatlerinden dolayı yollardayım... Ama saha ziyaretlerinin güzel yanları da var tabi, mesela İstanbul'a telefon açtığınızda şakır şakır yağmur yağdığını size söylediklerinde, siz pırıl pırıl bir güneş altında, enfes gül kokuları arasında sabah erkenden kahvaltı ediyorsanız... İşte nisan ayından bir görüntü; masmavi bir gökyüzü ile günü karşılıyoruz...

Kaldığımız otele gelince, belki garip gelecek size ama L'ambiance Hotel isimli bir yerde konakladık; oteliz özelliği içinde bir sit alanı barındırması. Evet yanlış okumadınız; havuzun hemen yanı başında büyük iskenderin mezarı ve myndos kapısı bulunuyor.. Garip değil mi, bu tip sit alanının yanı başında (pardon içinde) otel olmasına yasalar müsade ediyor demek ki !?! anlayamadık...

Prag Hatıraları 4...

2007-05-29T12:30:00.001+03:00

İşte bu da size Prag hakkında vereceğim son detay; daha fazlasını görmek isteyenlere şehri ziyaret etmelerini öneririm...
Bu mesaj girişimci ruhlar için yazıldı! Prag'da görüp henüz ülkemizde görmediğimiz city-farm ve body-shop karışımı bir kaç zincir mağaza var ki, sanıyorum yakında ülkemizde de görürüz. (ürünleri çok güzel ve fiyatları uygun - daha ne olsun!)
Bunların biri Manufaktura, diğeri ise Botanicus isimli zincir mağazalar. Botanica'nın bir kaç resmini buraya iliştiriyorum, sanıyorum siz de dekorunu çok beğeneceksiniz... Genel anlamda bildiğimiz özel yapım sabun, krem, şampuan, banyo tuzları gibi kişisel bakım ürünleri satıyorlar ama sunuşları o kadar güzel ki, almadan edemiyorsunuz...
Yanda da, Manufaktura'nın vitrini var; çok güzel değil mi? Şehrin her yerinde en azından 3-4 mağaza gördüğümüzü söyleyebilirim ve hepsi de turist kaynıyordu. Dediğim gibi, türk girişimcilere duyurulur..!

Prag Hatıraları 3...

2007-05-29T12:14:00.000+03:00

İşte bu da ünlü Charles Köprüsü. Kaldığımız otel Prag kalesine çok yakın olduğu için, önce kaleden aşağı inen muhteşem caddeden geçiyorsunuz, ardından da köprü üstünden Vlatava nehrini aşıyorsunuz. Benden size tavsiye; cadde üzerinde yer alan bir çok cafe ve restaurant'ı denemeden yolunuza devam etmeyin, herbiri çok orjinal ve zevkle döşenmiş mekanlar...
Charles köprsünüde ise, birbiri peşi sıra dizilmiş anıt heykellerde hem dinsel hem de Prag şehri için önemli işler başarmış şahsiyetleri seyredebilirsiniz. Tabi, diğer yandan sokak çalgıcıları ve gösteri yapanları da gözden kaçırmayın...

Prag şehri içinde bir çok müze barındırıyor, benim için bir şehri tanımak demek müzelerini de görmek demek olduğu için en az iki günümüzü müze gezilerine ayırdık. Tüm müzeler hakkında bilgi almak için buraya tıklayınız. Yahudi müzesini, Ulusal müzeyi ve dekoratif sanatlar müzesini özellikle öneririm.
Bu arada müze deyince, yeni açılan bir yeri de ziyaret etmeden geçemedik; Charles Bridge'i geçer geçmez astrolonomik saate giderken biraz derme çatma bir tabela gözümüze çarptı; ortaçağdaki işkence aletlerini gösteren bir müze! vardı. Ne kadar kötü olabilir ki diye düşünerek içeri biz girdik, siz girmeden düşünün. Her şeyden önce tüm aletleri tekrar üretmişler, yanlarına tablelar asarak ne şekilde kullanıldığını anlatmışlar ve yine yan tarafa listeler asarak kimlerin o dönemde bu aletin kullanılmasıyla öldürüldüğünü de belirtmişler. Ortaçağda "cadı avı" çılgınlığının devam ettği dönemde kadınlara uygulanan bu yöntemleri ibret olsun diye görmekte fayda olabilir, ama günün geri kalanını gözleriniz kocaman kocaman açılmış dehşet içinde geçiriyorsunuz bunu da not edin... Düşünün ki, insan doğasının ne kadar dışına çıkabiliyor; birisi akıl etmiş- kafa yormuş bu aletleri teknik olarak çizip üretmiş, bir diğeri bu aleti başka birisinin üzerinde kullanmayı kabul etmiş, ve bir halk kitlesi düşünün ki, hepsi seyretmiş ve sesini çıkarmamış!

Prag Hatıraları 2...

2007-05-29T11:54:00.000+03:00

Öncelikle şunu söylemek isterim, bir şehre gitmeden önce mutlaka şehirle ilgili bir tanıtım kitabı alın; benim en favori sehayat kitap dizim City Pack'ler... Hem 3-4 gün içinde gezilebilecek rut planları veriyor, hem de en gözde görülmesi gereken 25 yer listesi vererek kısa-turlarda hayat kurtarıyor.

Prag şehrini bir kaç bölümde incelememiz mümkün; kale bölümü (Franz kafka'nın evinin bulunduğu sokak da burada), Astronomik saat kulesinin de bulunduğu şehir meydanı, eski yahudi mahallesi... bir kaç resmi buraya ekliyorum...

İşte burası Franz Kafka'nın kaldığı ev; ev aslında ablasına aitmiş, evin içine girdiğinizde o kadar küçük ki, insan şu an oturduğumuz evlerde ne kadar gereksiz yer işgal ettiğimizi hatırlıyor. Evin girişinde taş ocak (burası aynı zamanda tezgah, yani mutfak bu kadar), hemen yanındaki bölmede bir ufak oturma odası, mutfağın yanındaki merdivenden yukarı çıkınca da ufacık bir yatak odası.

Burası Prag Kalesinin arkasında yer alan daracık bir sokakta yer alıyor, bir sıra evden biri, 22 numara. Şu an Prag'ın ünlü el işleme dükkanları burada satış yapıyor, son derece turistik bir yer. Her bir evde, ayrı el işleri satışdığına da değinmeden geçemedim, birbirini taklit eden ya da aynı yerden satın alınmış aynı hediyelik eşye yerine, gerçekten mağaza sahibi ya da çevresi tarafından üretilmiş el işi hediyelikler bulabiliyorsunuz. Hepsi de özenle yapılmış, ince bir zevkin ürünü...

İşte bu da; Prag kalesinin içerisinde yer alan ünlü katedral. Katedral, Avrupa'daki diğer katedrallerden çok farklı değil, sadece camlarda yer alan vitrayların fazlasıyla canlı olduğunu söyleyebilirim; ışığın yetersizliğinden resim çekmek mümkün olmadı ama yolunuz o taraflara düşerse, cehennem tasvirini görmeden gelmeyin!

Prag Hatıraları 1...

2007-05-29T10:45:00.000+03:00

Uzun zamandir yazamiyorum... Bir türlü vakit olmadı diyeceğim, kızacaksınız. Ama işin doğrusu da bu, nisan-mayıs ayları o kadar Istanbul dışına çıktım ki, Pati beni eve almayacaktı neredeyse... Size kısacık bir özet geçeyim...

30 mart-5 Nisan arası şirket toplantısı nedeniyle Prag'daydım (ve hamam şehri Karlovy Vary'de)... Çok güzel bir şehir, hani Paris'i görenler, doğu avrupanın Paris'i diyorlar ya, biraz abartmış olduklarını düşünmekle birlikte gerçekten Paris'e benzediğini kabul ediyorum. Rehberimizin anlattığına göre, hem Paris hem de Prag ikinci dünya savaşında Hitler'in fethedip, güzelliğinden dolayı bombalamaya kıyamadığı iki şehirmiş, bu nedenle de tüm binalar olduğu haliyle muhafaza edilmiş.

Tabi şunu da söylemek lazım; şehri yenilerken, Prag Şehir Planlamacıları, eski şehri *yıkarak* ve eski binaları yok ederek, yerlerine yenilerini koymamışlar; şehir çap olarak genişleyerek büyümüş. Bu nedenle, eski şehri, şehrin tam merkezinde, biraz daha art neuvau tarzı binaları çemberin çapını biraz daha genişlettiğinizde yine merkezde, daha henüz yapılmış binaları ise, şehrin çemberinin dışında bulabiliyorsunuz. Şehrin kalbinde tek bir yeni bina bile yok diyebilirim...

Kayseri tatlısı

2007-03-03T12:52:00.000+02:00

Ne yalan söyleyeyim adını hatırlamıyorum ama lezzetini asla unutmayacağım..! Kapadokya sonrası Kayseriye döndüğümüzde, uçağa binmeden önce son bir kez hep birlikte bir kafede oturarak günün yorgunluğunu üzerimizden attık - tabi midelerimizi son bir kez daha doldurarak!
Kayseri'ye özgü olduğunu öğrendiğimiz bu tatlı masaya geldiğinde, tok olduğumu ileri sürerek yemeyeceğimi iddia ettim, elbette herkes de tatmamda ısrar edince dayanamayıp bir lokma aldım, sonra bir lokma daha, bir lokma daha... :)
aslında bir çeşit irmik helvası, önce irmiği kaburuyorsunuz, ardından bir tat kalıbına dökerek, üzerine daha önceden kavuruğunuz şamfıstığını döküyorsunuz. fırınlıyorsunuz. Üstü kızarınca, fırından alıp, üzerine pekmez döküyorsunuz. Bu kadar lezzet tüm diyetleri bozar, aman dikkat!

Bakın benzer bir tarifi linkte buldum, bir deneyin isterseniz...

Kapadokya - Yeniden

2007-03-03T12:31:00.001+02:00

Biliyorsunuz, bu blog'un ilk açıldığında yaptığım ilk iş Kapadokya gezimin resimlerini koymaktı, ne hoş bir sürpriz ki, Şerife Kayseri programı sonrası bizi kapadokya'ya götürdü... sadece 3-4 ay geçtikten sonra yine aynı ambiyansı görmek ve anıları canlandırmak o kadar hoştu ki...

Mistletoe / Ökseotu biliyorsunuz Druid'lerin kutsal kabul ettiği ve özellikle meşe'lerde yetişenlerini ayinlerinde kullandıkları bir ot. aslında asalak bir bitki olan bu ot, ağaçların üstünde yetişiyor ve ağaçtan besleniyor - elbette beslendiği dalları kurutarak... hiç daha önce ökse otu görmemiştim, halbuki kapadokyada çok sayıda varmış... Araba ile yoldan geçerken önce kuş yuvası sandığımız bu öbeklerin yakınına gelince ökseotu olduklarını dostlarımız söyledi... Çayının oldukça yararlı ve antioksidan olduğunu söylememe gerek yok sanırım... hepimiz bu aralar otacı gibi olduk!

Maşallah demek ülkemizde bir gelenek, nazar boncukları ise vazgeçilmez

muskamız! ama hiç gerçek bir nazar boncuğu ağacı görmemiştim.
O kadar güzel görünüyordu ki, resmini çekmeden geçemedim ve elbette bunu balkonumdaki bitkilere ne şekilde adapte edebileceğimi düşünmeden de edemedim... O kadar güzel görünüyordu ki, bir de düşünün yaz geldiğinde yaprakların arasına ince renkli kurdeleler assak ne kadar şirin gözükür...

Kayseri programı

2007-03-03T12:14:00.001+02:00

Raghuramji'nin bu seneki gezisi oldukça hareketli geçti, tek bir boş anımız yoktu diyebilirim.
Geçen hafta sonu seryifikalı yoga eğitmeni Şerife Karahançer'in ve eşinin davetlisi olarak Kayserideydik. O kadar güzel bir hafta sonu geçti ki, paylaşmadan geçmek istemedim...
Sabah Kayseri'ye indiğimizde, Şerife, eşi Murat ve arkadaşları bizi karşılamak için havalimanındaydı ve bizi alıp Şerife'nin çalıştığı yer olan Avva'ya götürdüler. Kayseri'ye ilk kez gidiyorum, ama Avva'nın Kayseri'nin genel kavramlarını yakında değiştireceğini görecek kadar şehri gezme fırsatı buldum. İşletmecileri, kuruluşta hiç bir şeyden kaçınmamışlar, kelime anmalıyla "yıldızlar kümesi" anlamına gelen Avva, gerçekten de yıldızları bir araya getirmiş, Deulcom dil kursları, TUS dersleri, üniversiteye hazırlık, Tan Sağtürk Bale okulu, Yoga dersleri gerçekten de bir arada farklı bir mekan.
Erciyes Üniversitesinde düzenlenen "günlük yaşamda yoga ve yoga terapi" konulu seminer ise, üniversitenin büyük toplantı salonunu tamamen dolduracak kadar ilgi çekti, tüm şehirde de yine bu seminerin anoslarının yapıldığı posterler ve bez panolar yolları süslüyordu.

Bir başka sürpriz ise, bizi seminer bitiminde bekliyordu, öğrenci değişim programıyla Afganistan'dan Türkiye'ye gelen bir grup öğrenci, hem seminer esnasında soruları ile, hem de seminer sonrası dostlukları ile Raghuramji'ye büyük ilgi gösterdiler. Bir zamanların Hindistan'ı olan ve daha sonra önce Afganistan, daha sonra da Pakistan'ın ayrılması ile bölünen ve günümüz sınırlarını alan Hindistan, hala tümbu ülke vatandaşlarının anavatanı gibi, sadece konuşmalara tanık olarak bile bunu hissedebiliyorsunuz...

Kayseri'de yoganın tanıtılmasına büyük katkısı olan Şerife'ye İstanbul'dan sevgilerle...

Uludağ gezisi

2007-02-19T14:24:00.001+02:00

Bursa'ya kadar gidip Uludağ'ı görmeden dönmek olmaz. Pazar günümüz geziye ayrılmıştı, biz de mümkün olduğunca tadını çıkardık.
Aslında kar tecrubem pek yok, yine de arabayı kullanan ben olunca mecburen dağa da çıkma cesaretini gösterdim - iyi ki de göstermişim, yollarda hiç bir şey yoktu. Rahat gidebildiğimize sevinelim mi, yoksa şubatın ortasında tam yağış mevsiminde yolların kuru olmasına ve iklim değişikliğine üzülelim mi bilemedim. uludağ milli parkının girşinde hem giderken hem de dönerken yakalandığımız yoğun sis haricinde yollar tertemizdi.

Uludağ ise bambaşka bir mekan! Bursa'da yaptıklarımız bir yana, sanki ayrı bir dünyaya gelmiş gibi olduk. Şansımıza güneşin ışıl ışıl olması ve bizi ısıtması ise ayrıca keyifliydi. Önce Kervansaray'ın cafe'sinde oturup çayımızı yudumlayarak, kayanları seyrettik, diğer yandan Amrıt'ın kayak macerasına ve düşüşlerine bol bol güldük.
Amrıt de göründüğü kadar kolay olmadığına karar verdi 1 saatlik macerasının sonunda!

Daha sonra ise, bir şeyler yemek için telesiyejle yukarı çıkmaya karar verdik manzaranın keyfini çıkarıp yine kayanları seyretikten sonra, sıcacık çayımızı içmek için şale'ye girdik.
Raghuramji'nin üşümemesi için verdiğimiz bere ise, Emincihan'ın takımına ait, benimle bir alakası yok!
Akşama doğru Bursa'dan ayrıldığımızda, hepimiz yorgun ama bir o kadar mutlu idik. Hem Gonca'ya hem de Emincihan'a teşekkürler...

Hint Yemek Tarifi: Patatesli Hint Ekmeği

2007-02-19T14:07:00.001+02:00

Hindistan'dan misafir ağırlamanın en güzel yanı nedir? Elbette onların kültürlerini öğrenmeniz! Sizlere, cumartesi günü öğrendiğimiz patatesli hint ekmeğinin tarifini vereceğim:

HİNT EKMEĞİ :

Önce bildiğimiz şekilde bir hamur yoğuruyoruz. Önce buğday ununu kaba alıyoruz, daha sonra üzerine oda sıcaklığında su koyuyoruz. Biraz yapışık, oldukça yumuşak bir hamur elde edene kadar yoğuruyoruz.
Diğer yandan, patatesleri haşlayarak, blenderdan geçiriyoruz. İçine tuz, baharat (karabiber, kimyon, ve başka ne bulursanız) koyup karıştırıyoruz.

Daha sonra, elinize merdaneyi alıp, yaklaşık 2 ceviz büyüklüğünde bir parça hamuru kalınca açıyoruz. Merdaneyi hafifçe döndürerek hamura bastırırsak, hamurun kendi kendine döndüğünü böylece yuvarlak bir şekilde hamur açılabildiğini gördük.

Hemen ardından, içine patates püresi koyuyoruz. Patatesin bolca yerleştirildiği dikkatinizi çekecektir. Hamurun sadece kenarlarında kapatacak kadr boşluk vermeniz yeterli, asıl lezzeti veren patates.

Sonra, hamuru kapatmaya başlıyoruz. Buna pek inanamayacaksınız ama avuç içinizi kapattıkça hamur da esniyor ve uçlarını kapatmak -içi patates dolu olsa da mümkün olabiliyor. Bu işlemi patates hiç görünmeyene ve hamurun içine hapsolana kadar devam ettiriyoruz.
Sonuçta elimizde, içi patates dolu bir kese kalıyor. Bunu tekrar tezgaha koyup, merhaneyle düz hale getiriyoruz. (dediğim gibi mutlaka deneyin, anlatması yapmasından daha zor!)

Daha sonra yapışmaz tavaya biraz sıvı yağ koyup, ekmeği üzerine yerleştiriyoruz. Homojen bir kalınlığı olması için, tavadaki ekmeği elimizle bastırıyoruz.
Fırçayla üzerine yağ sürüp diğer tarafını çeviriyoruz. Her iki taraf da yağlanıp pişince (gözleme gibi oluyor üstü hamurun) sıcak fırında koruyoruz.

Domates Çatni'si
Diğer yandan domates çatni'si (bir çeşit sosu) hazırlıyoruz. Bunun için önce tencerede, oldukça fazla sıvı yağda (belki 1-2 bardak) hardal tohumlarını patlatıyorsunuz, sonra içine ince doğranmış 1-2 beyaz soğanı ve küçük doğranmış yeşil biberi koyuyorsunuz. Biraz öldürdükten sonra içine doğranmış domatesleri koyuyorsunuz. kimyon, karabiber ve tuzla lezzetlendiriyorsunuz. En son olarak da domates salçası koyup demliyorsunuz.

Çatni, yemeklerin yanına (örneğin lapanın, ekmeğin vs) verilen bir çeşit sos gibi tüketiliyor. Ev yapımı ketçap da diyebiliriz, lezzeti çok andırıyor.

Servis yaparken, çatniyi tabağın bir yanına, ekmeği ise diğer yanına koyup, ekmeği çatni'ye batırarak yiyorsunuz.

Bize afiyet oldu, size de olması dileğiyle!

Bursa Programı

2007-02-19T13:47:00.001+02:00

Hafta sonu www.bursayoga.com sitesinden tanıdığınız Gonca ve Emincihan bizleri Bursa'ya davet ettiler. Cumartesi günü Raghuramji'nin konuşma yaptığı "Yoga Terapileri" konulu seminere çok güzel bir ilgi vardı. Bursa'nın merkezinde bulunan otellerden birinin çatı katını kiralamış Gonca ve Emincihan, Raghuramji de çok hoş bir ortamda ilk kez Bursalılara yoga ve yoganın hastalıkların tedavisinde ne şekilde kullanılacağını açıkladı. Basına verilen fotoğraflar, roportajlar derken kısa sürede zaman aktı gitti. Seminer bitiminde, biraz şehri dolaşalım dedik ama hiç birimizde hal kalmamış, gidip bir cafe'de oturarak smoothy'lerimizi içmeyi tercih ettik!

Akşamsa Bursa yoga merkezinde meditasyon workshop'u vardı. Bursa'ya yoga için ilk kez gidiyorum, Gonca'ların yerini de ilk kez görüyorum, ama gördüğümde neden daha önce gelmedim diye kahroldum! Çok sade ama bir o kadar zevkli hazırlanmış merkez; küçük bir antre direkt ofis ve dinlenme odasına açılıyor, koridorun ilerisinde ise yoga salonuna ulaşıyorsunuz - ve burada sizi çok hoş bir sürpriz bekliyor:

Bursa yoga merkezi yer olarak Çekirge'de ve çok yoğun bir cadde üzerinde tabelası var, ama binanın arka tarafına baktığı için gürültü almıyor son derece sessiz ve huzurlu. Gonca ile Emincihan çok hoş da bir bahçe düzeni yaptığı için yekpare açılan kapı ve pencerelerden özel peysajlı bir bahçe görüyorsunuz. Ve bahçede Bhakti'yi yani Golden Retriever cinsi köpeklerini... Nasıl şeker olduğunu gidip kendi gözlerinizle görmelisiniz...!

Akşam yaptığımız meditasyon workshop'u tüm salon dolu halde gerçekleşti; ve meditasyonumuz bittikten sonra da hep birlikte Emincihan'ın anne ve anneannesinin hazırladığı nefis yemekleri yemek üzere annesinin üst kattaki evine çıkmamızla sonlandı. Hem sohbetimize kaldığımız yerden devam ettik hem de bir güzel karnımızı doyurduk!

Televizyon ve Ben

2007-01-31T18:30:00.002+02:00

Televizyon mu yoksa iyi bir kitap mı? Bu noktada, tercihim her zaman iyi bir kitap olmuştur; bu kitabın türü dönem dönem değişir, bazen roman bazense felsefe kitabı... (örneğin bu aralar, benim için roman dönemi).

Gerçekten de çok kötü bir televizyon seyircisiyim.. Hele filmleri seyredecek kadar 1,5 saatimi televizyona hiç veremiyorum diyebilirim. Daha filmin yarısına gelmeden, canım sıkılmış oluyor... :(

Yine de bu aralar Comedymax'teki reba isimli diziyi yakalayabilirsem büyük bir zevkle seyrediyorum. Çok samimi bir dizi, bir denemenizi tavsiye ederim..

Diğer yandan size belki komik gelecek, "Friends" çılgınlığı dünyayı belki son 10 yıldır sarmış ve hatta dünya bu sayfayı kapatmış olabilir, ama beni bu dizi daha yeni sardı. Önce comedymax'de bazı bölümler seyredip gülmeye başladım, karakterlere iyice alışına benim için vazgeçilmez oldu diyebilirim..! eh, geç olsun da güç olmasın... Büyük bir sabırla (!) 6. sezona kadar gelmeyi başardım. ama şimdiden içimi bir hüzün kapladı, bölümler bitince ne seyredeceğim diye...

Bu arada bir not; Pati televizyondan nefret ediyor, sanırım kendisine gösterilecek ilgi saatinin çalındığını düşünüyor, ne zaman televizyonu açsam evde patırtı kopuyor diyebilirim..!

Hadi bir not daha; The Witching Hour'u bitirdim, peki serinin 2. ve 3. kitabını kitapevlerinde bulabildim mi? tabi ki hayır. Sanırım kitap siparişini veren satın almacılar kitabın "üçlü seri" olduğunun farkında değiller. Yine amazon.com'a kaldım anlayacağınız...

acuka

2007-01-29T12:51:00.000+02:00

size bir acuka tarifi vereyim, erzak dolabı isimli kitaptan aldım biraz da kendime göre uyarladım, her yiyen bayılıyor...

Acuka:

3-4 avuç ceviz içini bıçakla iyice kıyıyorsunuz. İçine, 1 çay kaşığı acı kırmızı biber, 1 çay kaşığı karabiber, biraz kimyon, nane ve hatta kekik katın. Ardından; 1 limonun suyunu, biraz zeytinyağı, 1-2 diş sarmısak ezmesi, 1 çorba kaşığı kadar acı biber salçası ile 2 çorba kaşığı kadar domates (varsa ev) salçası katın. İyice karıştırın. Eğer çok katı olursa, biraz daha domates salçası katabilirsiniz.

malzemeyi kavanozlara koyun, üstüne hava almaması için biraz daha yağ koyun diyeceğim ama aslında gerek yok; siz de bana gelenler gibi acukayı sevenlerdenseniz, aynı gün biteceği için, bozulma sorunu olmadan afiyetle yiyebilirsiniz...

kaplangözü

2007-01-29T12:41:00.001+02:00

Geçtiğimiz hafta çok yorucu iş seyahatlerindeydim, İzmir, Selçuk, Aydın derken hafta sonunu etmişim. Hafta sonu ise ayrıca yorucuydu, bir sürü iş birikmiş evde, aileyi gör derken geçti gitti.

Pazar günü bir arkadaşımla Kadıköy'e indik, genelde arabanın parkı zor olduğu için pek tercih etmesem de, bazen özlüyor insan oranın canlılığını... İyi ki de gitmişiz.

Gidenler bilirler, Akmar Pasajında bir "yarı değerli taş" satan amca vardır, ben ortaokuldayken de oradaydı, hala da orada... Herşeyin sürekli değiştiği ve istikrarlı perakendeciliğin zor yakalandığı ülkemizde, çok hoş bir şey aynı tanıdık yüzü yıllarca görmek...

Hiç aklımda yokken, kolyemin ucuna bir kaplangözü aldım. Eve gelince gördüm ki, konsantrasyonu ve ayrım gücünü artırırmış.. Hadi hayırlısı ..!

Bu arada, kadıköydeki (balık pazarı) aktarlarında gliserin satılıyor, pasta dekorasyonu ile ilgilenenlere duyurulur...

çiçeklere devam...

2007-01-29T12:34:00.001+02:00

Çiçeklere devam edelim;
Bu aralar kamelyam havalardan olacak oldukça çiçekli, daha birinci çiçeği solmadan ikincisi açtı bile. Hatta üçüncü ve dördüncünün de yolda olduğunu söyleyebilirim. aslında bana, çiçeklerin daha büyük olmasını istiyorsam, goncaları seyreltmem gerektiği söylenmişti, ama o kadar çok gonca var ki üzerinde kıyamadım, şimdi her birinin teker teker açtığını görmek bu nedenle bana ayrı bir mutluluk veriyor.
12 ocak doğumgünümdü, ablam hediye olarak çok sevdiğimi bildiği için çiçek getirmiş, pek ilgilenemediğimden kendi mini saksılarında duruyorlardı, daha sonra evdeki geniş saksıya aldım hepsini, yerlerini çok sevdiler sanırım, hemencecik hepsi çiçekleniverdi, hatta bu resmi bu sayfaya yerleştirene kadar lalem ikinci goncasını verdi !

Bu arada geçen senelerden kenarda duran soğanlı bitkilerim de açmaya başladı, (nergis, sümbül ve lalelerim), yakında resimlerini yine bu sayfaya koyarım.

Selamlar,
Ayça

Kamelyam tamamen açtı!

2007-01-12T17:59:00.000+02:00

Merhaba,
Kamelyamın açmaya başladığından bahsetmiştim daha önceki yazımda, artık tamamen açtı ve katmerli çiçeği ile mutfak balkonumdan her gün bana sabahları gülümsüyor.

Çiçekler ve ben

2007-01-02T09:27:00.000+02:00

Çiçekleri sever misiniz? Evde uğraşmayı en çok sevdiğim şeylerden biri de çiçeklerdir. Yaklaşık 1 sene önce bir kamelya almıştım çiçekçiden; mevsimi geçtiği için oldukça hırpalanmış ve solmak üzere olan. Hatta çiçekçi bu kamelya ile ilgilendiğimi görünce, sırf çiçekten kurtulmak için iyi de bir indirim yapmıştı. İşte resimde gördüğünüz kamelya, "solmak üzere olan kamelya"nın bugün çekilmiş fotoğrafı - üzerinde tam 15 gonca var ve biri açmak üzere!
Bana genelde evde ve balkonda bulunan çiçeklerimin bu kadar mutlu olması için ne yaptığımı sorarlar; ve sanıldığının aksine çiçeklerle konuşmam, onlara mantralar okumam, ya da özel bazı iksirler hazırlamam. Yaptığım tek şey onlarla -onların istediği şekilde- ilgilenmektir. Düzenli su vermek, kuru yapraklarını temizlemek ve istedikleri ortamı onlara sunmak (bazı çiçek güneş sever, bazısı sadece aydınlık!) çiçeğin sizden bekledikleridir. Tüm bunlar için de çiçek kitapları alır okurum; Bauhaus'a gittiğimde, geçenlerde bir firmanın çiçek bilgilerini mini-kartlara bastığını gördüm; çok güzel bir girişim. Yalnız burada bir sıkıntıyı dile getirmek istiyorum, ingilizce ve türkçe bir çok çiçek kitabım olmasına ve oldukça da incelememe rağmen, tüm kitaplarda oldukça genel ve standart bilgiler yer almakta; örneğin kış bitkilerine özel durumlarda (kar, don, vs) ne yapılması gerektiğine aldığım hiç bir kitap değinmiyor.

Örneğin balkonumdaki açelya bir kış bitkisi; ama geçen gün kar yağdığında bitkiyi kardan korumalı mıydım bilemedim; ya da açelya çok su sever ve susuzluğa hiç dayanamaz (koca bir açelyayı geçtiğimiz yaz 2 gün su vermediğim için öldürdüm) ama karda su verirsem köklerini dondurur muydum yine bilemedim... Ben de mantık yürüterek problemi kendimce çözdüm; üstüne direkt kar gelmeyecek bir köşeye çekerek mümkün olduğunca kardan korudum, susuz kalmaması içinse, toplrağının üzerine buzluktan çıkardığım buz küpleri yerleştirdim, böylece havanın ısısına göre buz küpleri yavaş yavaş eridiler ve açelya da alması gerekli suyu almış oldu.

sizin de kediniz var mı?

2007-01-01T11:50:00.001+02:00

Kediler kendilerini sevdirmeyi bilirler. Islak burunlarıyla elinizi ittire ittire elinizi zorla başına yönlendirdiğini ve sizi kendisini sevmeye zorladığını bir çok kedi annesi anlatacaktır. Pati en sevdiğim arkadaşım; her sabah kitap okuyup kahvemi içerken, masaya çöreklenir ve benimle birlikte kitabı okur. Hala bekliyorum, okuduğumuz kitaplar hakkında ne zaman oturup sohbet edeceğiz diye...
Geçen ay, bir arkadaşımın tavsiyesiyle Anne Rice kitaplarından birini okumaya karar verdim ve "The Witching hour"u Valikonağı/Remzi kitabevinden aldım. Herkese tavsiye ederim, tasvir okumayı sevmeyenleri bile (örneğin ben) kitap alıp götürüyor. Bir üçlemenin ilki olması ve sadece birinci kitabın yaklaşık 1000 sayfa olması gözünüzü korkutmasın; 1 hafta içinde 500 sayfasını okudum bitirdim bile!

İsteyenler kitabı amazon.com'dan da satın alabilirler, malum her kitap her zaman kitabevlerinde bulunmuyor... http://www.amazon.com/Witching-Hour-Lives-Mayfair-Witches/dp/0345384466/sr=8-1/qid=1167645329/ref=pd_bbs_1/102-6241666-8671347?ie=UTF8&s=books

Adana yolculuğu

2007-01-01T11:41:00.001+02:00

İşle ilgili bir dönem toplantısı için geçen hafta Adana'daydım. Oldukça yoğun geçen bir programdı, her zaman olduğu gibi toplantı haricindeki etkinliklerimiz daha çok yemek yemeyi içeriyordu :)
Adana'nın bir çok özel mezesi olduğunu o zaman öğrendim; mezelerine yoğun olarak tahin katmaları (örneğin humus çok meşhur, bir başka meze de; közlenmiş patlıcanı ezip, içine tahin koyuyorlar, ya da maydanoz salatası yapıp, tahinle karıştırıyorlar...) benim gibi bir tahin delisi için yeterliydi!

Et yiyenler için Adana Kebabı da ilginç bir şekilde sunuluyor; masanın üzerine masa uzunluğunda bir tahta mini-masa kuruluyor, üzerine aynı uzunlukta bir pide konuyor ve yine aynı uzunlukta bir kebap konuyor. sonra garsonlar ellerinde keskin bıçakları ile pide ve eti tabaklara servis yapiyor.

Yine de bir uyarı; ben 26 yaşıma kadar et yediğim için, genelde bana sorduklarında etin kokusu ve görüntüsü beni rahatsız etmiyor diye cevap verirdim, ama Adana'da o kadar çok et gördüm ki, sanırım rahatsız ediyormuş...! Vejetaryen olanlara duyurulur...

İsviçre'de bir hafta

2006-12-04T09:49:00.001+02:00

Kurumsal bir eğitim için bir haftadır İsviçredeydim. Cenevre'ye gidenler bilirler; küçücük bir şehir... Şehrin merkezi dedikleri yer de, 3-4 caddeden oluşuyor. Şehri daha önceki ziyaretlerimde gezmiş olduğum için bu kez daha çok yürüyüş yapmayı tercih ettim; eski-şehir (old-city) denilen kesim, şehir merkezi ve nehir kenarları yine çokça dolaştığım yerler arasındaydı.

En hoş kısım ise, noel'in yaklaşmasından dolayı dükkanların vitrin süslemelerine başlamış olmalarıydı. Eczanelerin bile bu süslemeye ayak uydurmaları sanırım biraz fikir verecektir...

İsviçre'ye gelip fondü yemeden ayrılmak olmaz; geleneği bozmayarak bir gece fondü gecesine grup olarak katıldık. Vejetaryen olduğum için, seçimimi "cheese-fondue" üzerine kullandım. Bunun dışında, et yiyenler için et-fondue de olduğunu da belirtmekte fayda var.

Çok hoş bir tesadüfle artık türkiye'de de fondü satıldığını öğrendim; Migros mağazalarında peynir reyonunda bulmak mümkün; bulamazsanız da kendi fondünüzü yaratabilirsiniz; bunun için idealde ısıya dayanıklı seramik veya emaye (altı kalın), bulamazsanız ateşe dayanıklı cam bir kapta istediğiniz peynir çeşitlerini küçük parçalara bölerek karıştırın. Burada önemli olan kaşar peynir gibi uzayan peyirlerden fazla kullanmamaktır; bu nedenle gravyer, emantel gibi peynirleri kullanmakta fayda var. İçine biraz mısır unu ve biraz da beyaz şarap veya sevdiğiniz başka bir içkiden (ve biraz baharat?) biraz karıştırıp kısık ateşte ocağa yerleştirin. Tüm peynir eriyene kadar ateşte arada bir karıştırarak tutun. Buradaki püf noktası, peynirin acımaması için tencerenin dibini yakmamaktır - bu nedenle biraz sabır lütfen, çabuk olması için ateşin altını açmayın!
Daha sonra sofrada sıcak kalması ve peynirin donmaması için, eğer varsa bütan gazla çalışan (kampçıların kullandığı) ocağa yoksa benim evdeki gibi tea-light mumlu mini-ocağa yerleştirin. Yanına bol bol dilimlenmiş ekmek servis edin.

http://www.bavaria-restaurant.com/images/cheese-fondu.jpg

Fondüyü yemek için ekmeğinizden bir parça koparıp, ortadaki tencereye batırmanız yeterli. Çatalınızı mümkün olduğunca tencerinin dibinden karıştırırsanız, peynirin dibe çöken bölümlerini de ekmeğe bulamanız mümkün olacak. Şimdiden afiyet olsun!

Bu sayfa sizlerin de mesajlarına açık

2006-11-06T09:37:00.000+02:00

Merhaba.

yoga-merkezi@yahoogroups.com mail grubunda grubun konsantrasyonunu bozmamak için, yoga dışı mesajları gruba göndermiyorum. ancak bu mesajları artık bu blog'da okuyabilir, hatta kendiniz de mesaj gönderebilirsiniz.

- Sohbet başlatmak/bilgilendirme yazisi atmak icin, anu_pama@aycaninguncesi.blogger.com adresine mail atiniz - gonderdiginiz mesaj blogda otomatik olarak yer alacaktir.
- yorum yazmak icin, http://aycaninguncesi.blogspot.com sayfasindaki mesajlarin altinda yer alan "yorum" linkini tıklayınız.

Selamlar,

Anu.

31 Ekim - cadılar bayramı

2006-10-31T11:52:00.000+02:00

Cadılar bayramını aslında ülkemizde kutlamıyoruz (son dönemlerdeki bazı klüplerdeki eğlenceler dışında), ancak yurt dışında oldukça sevilen bir bayram.

Bu bayramın kökenine gittiğiniz zaman, aslında Avrupa'da bulunan hristiyan öncesi pagan toplulukların bayramı olduğunu görüyoruz. Bu topluluklarda (özellikle de Keltlerde) yılbaşı 1 kasım olarak biliniyor ve bu günün bir gün öncesi de yılbaşı arifesi olarak kutlanıyordu. İsim, "All Hallow's Eve" (tüm kutsalların arifesi) sözünden türeyerek, bugünkü halloween kelimesine dönüşmüştür.

31 Ekimde özellikle ölüler ve diriler arasındaki görünmez duvarın inceldiği söylenir, bunun anlamı 5 duyu ötesi algıların özellikle daha da açık olduğu anlamına gelmektedir. Burada iki ayrı görüş olduğunu söylemekte fayda var; bir grup 31 ekim ve diğer seçili bayramlarda özellikle daha fazla meditasyon yapmanın gerekliliğine değinirken, bir diğer grup ise bu bayramların aile ve dostlarla geçirmek için olduğunu, ve günün şenliklere ayrılması gerektiğini savunur. Tercih sizin!

Hepinize iyi cadılar bayramı!!!

17 ekim günü

2006-10-31T11:17:00.000+02:00

17 ekim günü ile ilgili mesaj trafiğini hatırlarsınız, evrensel kapıların açılması ve 1 milyon kişinin iyi ve güzel düşüncelere kendini açması ile ilgili... Bir arkadaşım, artık tesadüf mü etti bilemem, aynı gün akşamı beni Caddebostan Kültür Merkezindeki "Sahaja yoga" tanıtım etkinliğine davet etti.

Aslında, Sahaja yogayı tanımama rağmen, gitmeyi kabul ettim, iyi ki de etmişim. Programın başında Ankara'dan gelen bir kişi geleneksel hint dansı yaptı, ismini almadığım için paylaşamıyorum, ama yaptığı dans bir muhteşemdi, işin en güzel tarafı da kendi kendine bu işe gönül vermesi ve özel bir eğitim almamasına rağmen yine de dansının çok güzel olması !

Ardından ise, kısa bir kirtan yapıldı, yani bir grup sahaja yoga gönüllüsü sahnede şarkılar söyledi... biz de -sözleri bilmediğimizden- alkış tutarak, eşlik ettik.

En güzeli de bu tip etkinliklerin kişileri bir araya getirmesi; Ananda Marga Yoga Derneğinden hepinizin tanıdığı İnci'yi orada görmemiz ise en büyük tesadüftü; çıkışta kendi yerlerinde birlikte yaptığımız kısa bir yogasana seansı ve yönlendirmeli meditasyonla tekrar kendimize geldik.

Caddebostan gönüllüler derneğine hepimizi bir araya getirdiği için çok teşekkürler...

Çavuşin, Zelve ve Avanos

2006-10-25T20:13:00.000+03:00

Bugün oldukça sakin bir gün geçirdik - iki günden beri bol bol koşuşturduğumuz için, sanırım enerjimiz de azalmıştı. Sabahtan kaldığımız yer olan Çavuşin'in içini gezdik, içinde bulunan kayalara oyuşmuş yerleşim yerleri gerçekten çok güzeldi, yerleşim yerinin çevresi surlara benzetebileceğimiz bel boyuna kadar gelen taşlarla çevrilmiş, sınırları belirlenmişti.

Ardından, ilk gün gitmeye çalışıp beceremediğimiz (!) Zelve'ye gittik. Zelve'nin özelliği, tüm yörede baskın olan hristiyan topluluklar yerine, burada pagan toplulukların yaşamış olması idi. Bu nedenle tüm yörede -kiliseler- olmasına karşın, kiliseler içine yapılmış tüm süslemeler ve evlerin pencere kenarları dahil, pagan sembollerle doluydu.

ZelveZelve'nin içinde 3 vadi bulunmakta, ve yaklaşık 5-6 kilise (tapınak) yer almakta. Bir kaç tanesine giriş, güvenlik nedeniyle yasaklanmış, ama girdiklerim oldukça büyüktü - hele bir tanesi bir tünel yardımıyla içinden geçilen ve bir çok odaya açılan oldukça büyük ve modern bir yapıydı.

Ardından, Avanos'a geçtik. Avanos baba tarafından nesiller önce geldiğimiz yer olduğu için, benim için memeleketti, hiç resim çekemedim, çünkü çok büyük bir tesadüf eseri akrabam olması oldukça muhtemel bir çömlek ustası ile karşılaştım ve dikkatim buna yöneldi. :)

Bir ço kçömlek tencere, tava, vs aldığımı söylememe gerek bile yok. Her tür çömleğin muhteşem olduğu tam bir zanaat kasabası.

Kaymaklı, Derinkuyu ve Ihlara Vadisi

2006-10-24T20:48:00.000+03:00

Bugün Peribacalarını görmek yerine, değişiklik olsun diye, önce yeraltı şehirleri - Kaymaklı ve Derinkuyu'ya daha sonra da Ihlara Vadisine gitmeye karar verdik.
Kaymaklı ve Derinkuyu yer altı şehirleri tam anlamıyla muhteşem, öğrendiğimize göre, bu şehirlerin ço kaz bir bölümü turizme açılmış, yöre halkı kendi evlerinin altında da tüneller olduğunu ve bu tünellerden yanlarına mum alarak, komşu evlere ya da köylerin başka bölümlerine çıkabildiklerini söylüyor!
Ben buraya gelmeden önce, o yöre halkının o dönemde hep yeraltında kaldıklarını sanırdım, ancak işin aslı, sadece bu yerleri sığınak olarak kullanmaları imiş. Uçhisar, Ortahisar kaleleri ve tepelerde yakılan ateşlerle tehlike uyarıları halka verilirmiş ve halk da hemen sığınağa inermiş. Elbette, zengin ile yoksul arasındaki fark yer altında da göze çarpıyor; zengin yeraltı evleri odalardan oluşurken, ortahalli çiftçi aileri sığınak olarak tek bir göz oda kullanırlarmış. Bunun dığında herkesin ortak kullandığı bir mutfak, kiler, ahır, kilise, hatta okul da yine sığınak içinde yaratılmış. Yani insan sanki o dönem insanı için tehlike oluştuğu zaman uzun süre devam ettiği için -günlük hayatlarını uzun süreler devam ettirebilecekleri- alanlar yarattığını düşünüyor; özellikle de bugünün insanının apartman altlarına yaptıkları sığınaklarla karşılaştırıldığı zaman!

Ihlara Vadisi ise, Derinkuyu'dan yaklaşık 50 km uzaklıkta; açıkçası bu kadar büyük bir alan beklemiyordum. Biz Ihlara bölümünden vadiyi gezdik, bir de Güzelhisar bölümünden gezilen kısımları varmış ancak oralara bizim girdiğimiz alandan ulaşımyoktu. Yine de, vadideki tüm büyük kiliseleri görebildik; Ağaçaltı Kilisesi, Pürenli Seki Kilisesi, Kokar Kilisesi, Sümbüllü Kilise, Yılanlı Kilise ve Kargedik Kilise.

Neredeyse her bir kilise için ayrı ayrı kayalara tırmanma zorunluluğundan bahsetmeye gerek bile yok, o dönem insanı nedense hep tırmanış parkurlarının tepesine inşa etmiş kiliseleri ... Özellikle vadiye inen yüzlerce basamaktan sonra, dere yolunu takip ederek yaptığınız trekking ve kiliseye ulaşmak için yaptığınız tırmanışlar oldukça yorucu... ama çok keyifli.

Akşam ise, Ürgüp'te kiremitte yapılmş vejetaryen tas kebabı yedim! Çok ilginç, çünkü testi içine koydukları sebzeleri güveç gibi pişiriyorlar, daha sonra da testiyi önünüzde kırıyorlar. Siz kırık testi içinden yiyorsunuz yemeği! İstanbulda çömlekçilerde bu testilerden bulursam arkadaşlara mutlaka sürpriz yapacağım!

Göreme, Uçhisar...

2006-10-23T20:05:00.000+03:00

Kapadokya gezisinde ikinci gündeyiz... Bugün, Göreme, Uçhisar, Ortahisar ve Ürgüp'ü gezdik. Ancak ayaklarımız sadece ilk iki kasabanın tarihi yerlerini gezmemize müsade etti, Ortahisar'ı yorgunluk kahvesi içmede bir durak, Ürgüp'ü ise sadece tatlı bir şeyler yeme ve vitrin bakma için ziyaret ettik... Umarım önümüzdeki günlerde yine vakit bulup kaldığımız yerden buraları da tarihi yerleriyle ziyaret edeceğiz...

Göreme milli açık hava müzesi 2 gün içinde gezdiğim en düzenli yerdi - eğer buraya da gelmeseydik, kültür bakanlığının bu kadar dünya çapında üne kavuşmuş bir sit alanına gerçekten hiç bir yatırım yapmadığına kanaat getirecektim - gerçekten çok güzel ve her bir bölümü ayrı ayrı hayranlıkla gezilen, kiliseler, şapeller, mutfak, mezarlık vb bölümleri ile oldukça geniş bir yer...

Göreme açık hava müzesindeki bir çok kilisenin içinde freskler mevcut ama sadece karanlık kilise içinde bu kadar canlısına rastlıyorsunuz... malesef kameramın görüntü ayarını küçük resme getirmişim, acak bu kadar seçiliyor resim... :(

Uçhisar kalesi görülmeye değer, hem panoramik bir görüntü alabiliyorsunuz - yöredeki en yüksek yer olduğu için, tüm çevre ilçe ve kasabalar ayağınızın altında, hem de kayalardan nasıl kale oyulduğuna (!) canlı şahitlik ediyorsunuz...

Kapadokya'dan merhaba

2006-10-23T08:37:00.000+03:00

Pazar günü bir cesaret arbayla İstanbul'dan Kapadokya'ya gittik. Bayram trafiği olur diye sabah 7de yola çıkmakta ısrar ettim, Bolu'ya kadar yol biraz yoğundu ama daha sonra birden tüm araçlar ortadan kayboldular. Sadece 7,5 saat içinde Kapadokya'ya girmiştik bile. saat 5.00 gibi Kapadokya'da olunca gezmeden olmadı tabi, hemen kaldığımız yerin yakınında olan yerleri yürüyerek keşve çıktık. Önce Çavuşin Kilisesine gittik, burası kayalara oyulmuş bir kaç odadan oluşan ve fresklerin hala görülebildiği kiliselerden biri... Ardından yakın olduğunu düşünerek Zelve'ye gitmeye karar verdik ancak yaya yolu ile 4 km denilen yol kısacık bir sürede bitti. nasıl oldu da bu kadar zamanda yürüyebildik derken, peribacaları gözümüzü aldı tabii ve biz herşeyi unuttuk.

Günün sonunda ise, gözüm köşedeki tabelaya takıldı, malesef Zelve değil, "Paşabağı" yazıyordu!

Zamanımız kalmadığı için, Zelve'ye (Paşabağı'ndan 1 km uzaklıktaymış) gidemedik - kendimize ertesi gün gitme sözü vererek.

Turistin fazla olmaması ve havanın kararması yaya yolundan kaldığımız pansiyona geri yürürken tedirgin olmamıza yol açabilirdi, ama Beyaz sayesinde buna gerek kalmadı! Çok sevimli bembeyaz renkli bir sokak köpeği tüm yol boyunca bize eşlik etti, hatta bir süre pansiyonumuzun önünde bekledi, diğer köpeklerle oynadı. Elbette ödülsüz bırakmak olmaz, biz de pansiyona gelince arabada olan ve yol boyunca yeriz diye aldığımız krakerlerden bol bol verdik, karnı doysun diye!!! :)

Akşam odamıza girince, hemen yattık - çok yorulmuşuz!

Bugün yeni bir gün, yine başlıyoruz!

Akşam Yemeği sonrası yıldızlı kek

2006-10-15T17:13:00.000+03:00

Bu aralar kendimi iyice eve verdim. Herhalde evde fazla vakit geçiremediğim için özlem oluyor...

Arkadaşlarım gelecek diye, akşam yemeğine oldukça fazla hazırlık yaptım, hint sebzeli ezme, pirinç pilavı, ev yapımı karışık turşu, ve yukarıda gördüğünüz pasta!

Doğrusu herkes şaşırdı, kimse benden böyle bir performans baklemiyormuş!

İyi haber: günün sonunda kimse zehirlenmedi!

Şeker hamuru denememin ilkini bu pasta ile yaptım, düşündüğümün aksine çok da zor değilmiş.

Şeker hamuru malzemeleri:

1 yumurtanın akı

1/2 kilo pudra şekeri

2 yemek kaşığı sıvı glikoz

Tüm bu malzemeleri cam bir kaba koyun, elinizle yoğurun. Kıvamı fazla yumuşak olursa, tıpkı hamur yaparken un ilave eder gibi, bu defa pudra şekeri ilave edin. Hamur açacak kıvama gelene dek bunu tekrarlayın.

Avuç içi büyüklüğünde 2 parçayı şeker hamurundan ayırın, bunu renklendireceğiz.

Kalan beyaz parçayı, aslında tarifte, bunu merdane ile tek bir ince hamur olarak açın diyor, ama ben beceremedim, bu nedenle anneden kalma tarifle, elimde küçük hamurlar açarak, kekin üzerine küçük yamalar halinde serdim (her bir yama, bir diğerini örtecek şekilde olsun ki, sonra bunları yapıştıralım). Sonra eğer elinizde ütü dedikleri (fondant smoother) plastik saplı altı düz spatuladan yoksa -bende yok- bir bardağı ters tutarak, alt kısmını, hamura sürterek, hamurun pürüzsüz olmasını sağlayın.

Ayırdığınız parçalardan birine çok az mavi gıda boyası sürün ve hamur homojen olarak aynı renk olana dek yoğurun. Aynı işlemi diğer parçaya pembe gıda boyası sürerek tekrarlayın. Daha sonra kurabiye kalıpları ile istediğiniz şekli verin.

İç keki madeira keki, muhallebisini ise Emel Başdoğan'ın kitabındaki peynirli iç malzemeden yaptım.

----------------------

Kaynaklar:

Şeker hamuru Tarifi: Das Buch der torten dekorationen

Kek tarifi: beginner's guide to cake decorating

İç muhallebi tarifi: Foodie, Emel Başdoğan ile pasta yapımı

Kedim ve Ben...

2006-10-15T16:54:00.001+03:00

Merhaba,

İşte kedim, Pati. Ev arkadaşım. Dostum. Kedi delisi biri olarak bilmezdim kendimi, oldum olası köpekleri daha çok sevdiğimi düşünürdüm. Ta ki Pati'yi evlat edinene dek... Sizlere Pati'nin nasıl olup da hayatıma girdiğini anlatacağım bir süre sonra. Şimdilik sadece onu görün istedim.

Sevgiler,
ayça.

Not: Resmi babam, Pati onlarda kalırken balkonda çekmiş.